“เพลิงเผาสวรรค์!” ชั่วเวลาพริบตา เปลวเพลิงของเสี่ยวหงพุ่งออกไปโจมตี ตามมาด้วยการโจมตีจากอู๋ตี้
ในตอนที่ชายชราชุดคลุมเทาผู้นั้นโดนพิษจนรู้สึกมึนงง เขาพยายามรวมสติเรียกนกกระเรียนดำตัวนั้นเข้ามาช่วย แต่ทว่าพื้นที่รอบบริเวณนั้นเป็นป่า ทำให้มันสยายปีกออกมาไม่ได้
และในที่สุดมันก็ถูกเสี่ยวหงทำให้กลายสภาพไม่ต่างจากนกย่างตัวหนึ่ง
“อ๊าก! ข้าจะฆ่าเจ้า” ชายชราชุดคลุมเทาโกรธจัด จิตสังหารแผ่ซ่านอย่างที่สุด
เมื่อสูญเสียสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสองไปตัวหนึ่ง นั่นแน่นอนว่าเขาโกรธเกรี้ยว แต่มู่เฉียนซียังคงเลือกที่จะไม่เผชิญหน้ากับผู้เฒ่าจอมตามติดคนนั้นโดยตรง นางยังคงหลอกล่อให้เขาไปสู่ที่ตายเช่นเดิม
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าปานทากคลาน บัดนี้สีสันของท้องนภาค่อย ๆ อับแสงลงแล้ว ยามโพล้เพล้เช่นนี้เอื้ออำนวยแก่มู่เฉียนซี ทำให้นางจัดการกับคู่ต่อสู้ได้อย่างสะดวกยิ่งขึ้น
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนถูกปล่อยออกไป มู่เฉียนซีเริ่มโจมตีสวนกลับอย่างมั่นใจ
