แล้ว ความกระตือรือร้นและความรักในการปรุงยาก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจขาดได้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เช่นนั้นก็เรียกว่าสมาคมหมอปีศาจเถอะ นับจากนี้เป็นต้นไป หัวหน้าสมาคมหมอปีศาจคือหวงฝู่จี้เหิน”
“อะไรกัน ? หวงฝู่จี้เหิน! เจ้าขยะนั่นน่ะรึท่านอาจารย์ ?!”
“อาจารย์มู่ นี่…”
แม้แต่หวงฝู่จี้เหินเองยังรู้สึกประหลาดใจ ถึงอย่างไรตำแหน่งหัวหน้าสมาคมก็ไม่ควรเป็นของเขา ซูเซิงแข็งแกร่งกว่าเขาไม่ใช่หรือ ?
มู่เฉียนซีกล่าว “ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะมีปัญหามาก หากไม่เห็นด้วยก็ประลองกับศิษย์ห่วงฝู่ได้ หากว่าเจ้าเอาชนะศิษย์หวงฝู่ได้ เจ้าจะเป็นหัวหน้าสมาคมก็ไม่มีปัญหา ลองคิดดูให้ดีก่อนล่ะ เจ้าไม่ควรท้าทายเขาเพราะเขาได้เรียนรู้วิชายาพิษจากข้าไปไม่น้อย”
“หวงฝู่จี้เหินเป็นขยะไร้ประโยชน์แต่กลับสามารถปรุงยาพิษที่ท่านอาจารย์มู่สอนได้ โอ้!”
“แต่เดี๋ยวก่อน นี่หมายความว่าไม่มีพลังจิตก็สามารถเรียนปรุงยาพิษได้รึ ?”
“ประสิทธิภาพของยานั่นคงจะไม่ต่างจากยาเม็ดทั่วไปกระมัง”
มู่เฉียนซีไม่สนใจการคาดเดาของศิษย์คนอื่น ๆ นางแต่งตั้งต่อ “ส่วนรองหัวหน้าสมาคมคือศิษย์ซูเซิง”
“พรุ่งนี้ห้องเจ็ดปิดภาคการเรียน การรับสมัครสมาชิกสมาคมตกเป็นหน้าที่ของพวกเจ้าแล้ว จงอย่าลืมว่าต้องเลือกอย่างระมัดระวัง คนใดไม่ดีก็ปฏิเสธการเข้าร่วมไปเสีย”
หวงชิงอู่กล่าวขึ้น “อาจารย์ ท่านวางใจได้เลยขอรับ”
“ท่านอาจารย์รีบพักผ่อนเถอะขอรับ พลังจิตในวันนี้ถูกใช้ไปไม่น้อยเลย”
