“ข้ารู้มาว่าพวกเขาเรียกคนมากว่ายี่สิบคน ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยา แต่เจ้าก็ไม่อาจรับมือกับการประลองแบบผลัดเวียนได้ หากพลังจิตของเจ้าหมดลง เกรงว่าเจ้าจะพ่ายแพ้เอาได้นะ!” ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวอย่างกังวลใจ
“ในเมื่อข้ากล้าประลอง ข้าย่อมมีความมั่นใจแน่นอน พวกท่านคอยดูเอาเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
การประลองในครั้งนี้จัดขึ้นที่สนามปรุงยา
หน่วยสำนักปรุงยาได้หยุดเรียนพร้อมกัน นั่นก็เป็นเพราะว่าพวกเขาต้องการทำให้มู่เฉียนซีพ่ายแพ้และอับอายขายหน้าต่อหน้านักเรียนทุกคน ดังนั้นนักเรียนของหน่วยสำนักปรุงยาเกือบทุกคนก็ได้มาร่วมชมการประลองในครั้งนี้
ภายใต้การนำพาของรองอาจารย์ใหญ่ อาจารย์แต่ละคนต่างก็ต่อแถวกันเดินมา แม้กระทั่งอาจารย์ที่ปลดเกษียณแล้วของหน่วยสำนักปรุงยาที่ใกล้จะต้องฝังศพแล้วก็ยังถูกเขาเชิญมา
นักเรียนห้องเจ็ดกำลังนับจำนวนคนอยู่ “หนึ่ง สอง……ยี่สิบแปด! รองอาจารย์ใหญ่หมูอ้วนผู้นี่ช่างไร้ยางอายเกินไปแล้วถึงได้เรียกคนมามากมายเช่นนี้”
“เจ้าว่า ท่านอาจารย์มู่จะชนะหรือไม่ ?” จ้านเทียนอวี้กล่าวถาม
“หากเป็นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ต้องพ่ายแพ้ไปอย่างน่าสังเวชแน่ แต่ท่านอาจารย์มู่ของพวกเราใช่มนุษย์ซะที่ไหนกันเล่า เขาเป็นปีศาจ ต้องชนะแน่นอน”
“อืม! นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!”
ในขณะที่ชายหนุ่มผู้รูปงามราวกับภูตปีศาจได้ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา สายตาของทุกคนต่างก็จ้องมองไปที่นาง
มู่เฉียนซีกล่าว “รองอาจาร
