คน หากฝ่ายตรงข้ามโกรธเกรี้ยวขึ้นมาจริง ๆ เกรงว่าทั่วทั้งแดนใต้คงจะไม่มีที่ยืนสำหรับพวกเขา
“นายท่านหมอปีศาจ วันนี้พวกข้าวู่วามเกินไปแล้ว นี่เป็นสิ่งที่ข้าชดใช้ให้ โปรดท่านรับไว้ด้วย!”
คนผู้นี้เอาสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีออกมาต้นหนึ่ง สำหรับผู้ที่เป็นนักปรุงยา คาดว่าคงมีเพียงแค่สมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีเท่านั้นที่จะเข้าตา
“ขอแสดงความยินดีกับท่านยอดปรมาจารย์จวินที่หลอมยาระดับสวรรค์ออกมาได้สำเร็จ สิ่งนี้เป็นการแสดงความยินดีเล็ก ๆ ของข้า ได้โปรดพวกท่านอย่าถือสาเลย!”
“……”
มีคนแรกก็ต้องมีคนต่อไป พวกเขาต่างก็มอบสมุนไพรวิญญาณนานาชนิดเพื่อเป็นการขอโทษ หวังว่าหมอปีศาจกับจวินโม่ซีจะไม่เคียดแค้นพวกเขา
หากถูกยอดปรมาจารย์นักปรุงยาเคียดแค้นเข้า คงไม่ใช่เรื่องดีแน่
มู่เฉียนซีไม่ได้เกรงใจอันใดพวกเขาแล้ว นางเก็บสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นมา ก่อนจะกล่าวว่า “เดิมทีข้าก็คิดจะให้พวกเจ้าอยู่ในบัญชีดำของหอหมอปีศาจแล้ว แต่เห็นแก่ที่พวกเจ้ามีน้ำใจเช่นนี้ การล่วงเกินครั้งนี้ก็ถือว่าช่างมันเถอะ”
“เพียงแต่ อย่าให้มีครั้งต่อไปอีกหล่ะ”
ดวงตาสีเขียวอ่อนที่เต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหงจับจ้องไปที่พวกเขา
พวกเขาเหงื่อเย็นไหลพลั่ก “จะไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน!”
สมกับเป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยาจริง ๆ แววตาการกดขี่ข่มเหงช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก
“พวกข้าไม่กล้าล่วงเกินหอหมอปีศาจอีกแล้ว”
“……”
หลังจากที่กล่าวขอโทษขอโพยเสร็จสิ้น พวกเขาต่างก็แยกย้ายกั
