รอบด้าน นางพบว่ามีคนมาออกันอยู่หน้าหอหมอปีศาจมากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อจวินโม่ซีไม่ได้ถูกรบกวนจากภายนอก เขาจึงเริ่มปรุงยาเพื่อหลอมเป็นเม็ดอย่างช้า ๆ และเขาก็ตั้งใจหลอมปรุงมันอยู่อย่างนั้นตั้งค่อนวัน
อย่างไรเสียนี่ก็เป็นการปรากฏขึ้นของยาระดับสรรค์ ต่อให้ต้องรอถึงสามวัน พวกคนที่รออยู่ด้านนอกก็มีความอดทนมากพอที่จะรอ
…
“สำเร็จแล้ว!”
เมฆหมอกล้วนสลายหายไปพร้อมกับที่ปรากฏลำแสงฉายออกมา มีกลิ่นหอมจาง ๆ กลิ่นหนึ่งลอยออกมาด้วย นั่นทำให้เหล่าผู้คนที่มารอดูล้วนตื่นเต้น
“ผู้ที่หลอมปรุงยาระดับสวรรค์ทำสำเร็จแล้ว!”
“ยาระดับสวรรค์สำเร็จแล้ว เฮ! เฮ!”
“เฮ!”
และบัดนี้ มีผู้ที่ทนรอไม่ไหวอยากที่จะพุ่งเข้าไปดู ทว่าโม่จิ่นสั่งให้คนกันตัวพวกนั้นเอาไว้
“หยุด! หัวหน้านักปรุงยาหอหมอปีศาจของเราหลอมยาเม็ดระดับสวรรค์ได้สำเร็จ เขาไม่อยากให้ใครก็ตามเข้าไปรบกวนหรือขัดจังหวะ” พวกเขาถูกทำให้ตกตะลึง เดิมทีพวกเขานั้นคิดว่าผู้ที่เป็นหัวหน้านักปรุงยาที่เห็นแก่กินผู้นั้นยังอายุน้อยนัก อย่างมากก็คงเป็นบุคคลระดับปรมาจารย์นักปรุงยา แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะวิปริตเช่นนี้ เขาเป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยาแล้ว
“สวรรค์โปรด! เม็ดยาระดับสวรรค์นั่นเป็นหัวหน้านักปรุงยาหอหมอปีศาจที่หลอมสำเร็จ”
“เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ? ในหอหมอปีศาจมียอดปรมาจารย์นักปรุงยา อย่างน้อยนั่นสามารถเป็นสำนักนิกายระดับสองได้เลย ทำไมถึงได้มาอยู่ที่กลุ่มกองกำลังเล็ก ๆ ที่ไ
