เรา เขาได้ตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วว่าลูกสาวข้าโดนยาพิษ เป็นฝีมือเจ้าแน่นอน”
มู่เฉียนซีมองไปยังชายหนุ่มวัยกลางคนผู้นั้น คนผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นอาจารย์ห้องหนึ่งของชั้นเรียนระดับสูง นางกล่าวถามว่า “เช่นนั้น ท่านอาจารย์ท่านนี้ ท่านบอกได้หรือไม่ว่าซู่ซินเซี่ยโดนพิษชนิดใด ?”
คำถามนี้ของมู่เฉียนซีทำให้เขาถึงกับชะงักไป
อาการของคุณหนูใหญ่ซู่นั้นผิดปกติมาก แต่เขาตรวจสอบเช่นไรก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันคือพิษชนิดใด
ทว่า รับมือกับสาวน้อยผู้ที่ไม่รู้เรื่องหยูกยาคนเดียว เขาแค่บอกพิษมั่วซั่วออกไปสักอย่างนางก็คงจะไม่รู้
“คุณหนูใหญ่ซู่โดนพิษสลบไสล”
มุมปากของมู่เฉียนซีปรากฏรอยยิ้มถากถางขึ้น “ยาพิษสลบไสลอาการมันก็ต้องหลับใหลลึกไร้สติ ไม่ใช่อาการเช่นนี้ ตัวแข็งทื่อไปทั้งตัว อีกอย่างตัวก็สั่นจนหยุดไม่ได้ ท่านอาจารย์ ฝีมือของท่านไม่ชำนาญเอาเสียเลย ไม่กลัวถูกกล่าวหาว่าละเลยหน้าที่สอนสั่งที่ดี ทำให้นักเรียนเสียผลประโยชน์หรอกเหรอ ?”
เพียงประเดี๋ยวเดียวก็ถูกมู่เฉียนซีเปิดโปงเอาเสียแล้ว สีหน้าของอาจารย์ท่านนี้เขียวคล้ำด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ขะ ข้า ข้าก็แค่ดูผิดไปก็เท่านั้น แต่อาการของคุณหนูใหญ่ซู่โดนพิษแน่นอน เจ้าไม่อาจหนีโทษการถูกไล่ออกของสำนักศึกษาซวนเสียไปได้”
มู่เฉียนซียิ้มเย้ยหยัน “ในเมื่อท่านสายตาเฉียบคมรู้ว่าคุณหนูใหญ่ซู่โดนพิษ ด้วยสายตาอันเฉียบคมของท่านแล้วก็คงจะดูรู้ ว่าตอนที่ทดสอบนางใช้ยาบีบบังคับเพ