เดิมทีแล้วฮั่วเฟยนั้นมิใช่คนอารมณ์ดีแต่อย่างใด เมื่อถูกมู่เฉียนซีกล่าวยั่วยุเช่นนี้เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้น
เขากล่าวอย่างดุร้ายว่า “ดูท่าเจ้าจะรนหาที่ตายจริง ๆ ด้วย!”
“คนที่รนหาที่ตายเป็นเจ้าสิถึงจะถูก!”
ฮั่วเฟยกล่าวอย่างกระวีกระวาดว่า “จะประกาศเริ่มการประลองได้หรือยัง ข้าอดใจรอไม่ไหวแล้วอยากจะเผาเสื้อผ้านางให้สิ้น เส้นผมของนาง รวมทั้งใบหน้าสวย ๆ ของนางด้วย”
ตอนนี้ฮั่วเฟยอยากประลองเต็มทีแล้ว ผู้ตัดสินประกาศขึ้นว่า “เริ่มการประลองได้!”
ทันทีที่ผู้ตัดสินกล่าวจบ ทั่วทั้งลานประลองก็ร้อนแผดเผาขึ้น
เปลวไฟก่อตัวขึ้นเป็นเสือดุร้ายตัวหนึ่ง และพุ่งเข้าหามู่เฉียนซี
ร่างของมู่เฉียนซีพรวดออกไปดุจดั่งกับสายฟ้าฟาด นางกล่าวอย่างเย็นชาว่า “มังกรวารีพิฆาต!”
มังกรวารีอันเย็นยะเยือกทำให้อุณหภูมิบนลานประลองสมดุลขึ้น
ความร้อนและความเย็นได้ปะทะเข้าหากัน
ทุกคนเห็นการปะทะกันของพลังวิญญาณทั้งสอง ฝ่ายหนึ่งสีแดงฉาน อีกฝ่ายหนึ่งสีฟ้าอันเย็นยะเยือก หลังการปะทะกันมังกรวารีก็ตกร่วงลงมาตัดผ่านสายลม
ถึงอย่างไรเสียพลังของมู่เฉียนซีก็อ่อนแอกว่าฮั่วเฟยถึงสามระดับ เกิดผลลัพธ์เช่นนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
มังกรวารีเพียงแค่ยับยั้งเอาไว้เท่านั้น ตอนนี้มู่เฉียนซีเข้าใกล้ฮั่วเฟยแล้ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวได้กดอากาศลดต่ำลง และพุ่งไปทางฮั่วเฟย
ตูม! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว รอยแตกก็ปรากฏขึ้นบนพื้นลานประลอง
ร่างของฮั่วเฟยก
