ซู่ซินเซี่ยกล่าวตำหนิโทษมู่เฉียนซีอยู่ในใจโดยที่นางไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองนั้นอยู่ใกล้กับเทพแห่งความตายมากแค่ไหนแล้ว
นางคิดว่ากลิ่นอายแห่งจิตสังหารนั้นเพียงแค่ข่มขู่เท่านั้น ถึงอย่างไรเสียคงไม่มีผู้ใดกล้าสังหารคนในหอตำราของสำนักศึกษาซวนเสียแน่นอน ทว่า นางไม่รู้เลยว่าจิ่วเยี่ยนั้นไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของสำนักศึกษาซวนเสีย
ต่อให้จิ่วเยี่ยทำให้คนในสำนักศึกษากลายเป็นโครงกระดูกขาว สำนักศึกษาซวนเสียก็มิอาจทำอะไรเขาได้
มู่เฉียนซีจับแขนจิ่วเยี่ยไว้ ถึงอย่างไรเสียที่นี่ก็คือสำนักศึกษาซวนเสีย ทางที่ดีอย่าได้สร้างปัญหาจะดีกว่า
พลังอันรุนแรงพัดกระโชกไปกระทบกับร่างของซู่ซินเซี่ยจนนางกลิ้งลงไปจากบันไดชั้นหก!
ในเมื่อไม่ยอมไสหัวไปเอง เช่นนั้นก็จะช่วยสงเคราะห์ให้
“อ๊า!” เสียงกรีดร้องดังลั่นขึ้นที่บันได สีหน้าของซู่ซินเซี่ยตอนนี้ซีดเผือดจนกระทั่งร่างของนางตกลงมาหยุดอยู่ที่ชั้นสาม
จิ่วเยี่ยไว้ชีวิตนางก็นับว่าเป็นโชคดีของนางมากแล้ว มู่เฉียนซีกลัวว่าจิ่วเยี่ยจะถามคำถามนั้นขึ้นมาอีกครั้ง นางจึงรีบกล่าวขึ้นก่อนว่า “เราขึ้นไปดูชั้นเจ็ดกันเถอะ!”
เขาอยากจะอยู่นานแค่ไหนก็แล้วแต่เขาเถอะ! ถึงอย่างไรเสียทักษะเทียนซวนของนางก็ยังฝึกฝนไม่ถึงขั้นชำนาญ ยังต้องการอาจารย์ท่านนี้อยู่!
จิ่วเยี่ยพยักหน้าพลางกล่าว “อืม!”
ชั้นเจ็ด ชั้นแปด ชั้นเก้า หาไม่เจอสักชั้น
มู่เฉียนซีกล่าว “ดูท่าแล้วคงต้องไปหาดูเบาะแสที่สำนักในแล้วหล
