้พวกเขาไม่ยอมแพ้ “ป้ายคำสั่งนี้ไม่ใช่ของเจ้า แถมยังเป็นของผู้อื่นอีก เจ้ามีสิทธิ์ใดเอามากล่าวอ้าง!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ป้ายคำสั่งนี้ไม่ใช่ของข้า แต่เป็นของท่านอาจารย์ข้า ท่านอาจารย์ของข้านำป้ายคำสั่งของอาจารย์ใหญ่พาข้าขึ้นไปอ่านตำราการฝึกฝนในชั้นบน ไม่ได้เหรอ ?”
พวกเขาต่างก็พากันจ้องมองไปที่เงาร่างชุดดำนั่น และรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ!
“เขาเป็นอาจารย์ของเจ้างั้นเหรอ ?”
กลิ่นอายของจิ่วเยี่ย และการแต่งกายของเขานั้นแตกต่างไปจากอาจารย์คนอื่น ๆ ไปโดยสิ้นเชิง ทำให้พวกเขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งนี้จริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าว “หากพวกเจ้าไม่เชื่อ ก็ไปถามอาจารย์ใหญ่ได้ ทั้งหมดล้วนแต่เป็นการจัดการของอาจารย์ใหญ่ทั้งสิ้น!”
มู่เฉียนซีเดินกลับมาตรงหน้าจิ่วเยี่ย ยื่นป้ายคำสั่งคืนให้เขาก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “อาจารย์จิ่วเยี่ย เราไปกันเถอะ!”
ร่างชุดดำกะพริบและได้อันตรธานหายไปต่อหน้าพวกเขา พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหายไปทางไหน
รวดเร็วยิ่งนัก! แข็งแกร่งยิ่งนัก! สำนักศึกษาของพวกเขามีอาจารย์ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ด้วยเหรอ เหตุใดถึงไม่เคยได้ยินมาก่อน
ซู่ซินเซี่ยที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ส่งเสียงร้องห่มร้องไห้ขึ้น ร้องไห้จนนักเรียนชายที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็รู้สึกเจ็บปวดใจ
“ซินเซี่ยเจ้าอย่าร้องไห้ไปเลยนะ สาวน้อยผู้นั้นมีผู้ที่แข็งแกร่งเช่นนั้นคอยปกป้องอยู่ ตอนนี้พวกเรายังทำอะไรนางไม่ได้!”
“คนผู้นั้นก็หยิ่งยโสเกินไปแล้ว นางเตะเจ้าตกบันไดเพ
