มหินดำตัวนั้นแล้ว เขาก็โกรธเกรี้ยวจนตัวสั่น และเมื่อได้ยินคำพูดนี้ของมู่เฉียนซี สีหน้าของเขาก็ซีดเผือด รีบออกห่างไปให้ไกลจากนางเตรียมไปแย่งชิงธงอื่น
เขารู้ดีไม่ว่าจะต่อสู้เช่นไรก็ไม่สามารถเอาชนะมู่เฉียนซีได้ จึงไม่กล้ารีรอและต้องทำการทดสอบในเดือนนี้ให้สำเร็จ ครั้งนี้เขาจะต้องเข้าห้องเรียนระดับกลางให้ได้
“ล่วงเกินนายท่านข้าแล้วคิดจะหนี ฝันไปเถอะ!” อู๋ตี้กลับไม่ได้ใจดีปล่อยเขาไป กรงเล็บอันแหลมคมข่วนลงไป ไม่นานนักหวังชวนก็มีเลือดกระซิกออกมา
“อ๊า!” หวังชวนส่งเสียงกรีดร้องขึ้น และล้มลงไปกับพื้นไม่อาจลุกยืนขึ้นได้
จัดการคู่ต่อสู้ได้แล้ว ธงก็คว้ามาได้แล้ว และมู่เฉียนซีก็เดินลงมาจากยอดเขาทันที
ตอนนี้คนจำนวนไม่น้อยมองนางด้วยความประหลาดใจ อู๋ตี้ที่ยืนอยู่บนไหล่มู่เฉียนซียกอุ้งเท้าหน้าขึ้นและกล่าวว่า “ทำไม หรือว่าพวกเจ้าคิดอยากจะแย่งชิงธงของนายท่านข้า ?”
คนอื่นต่างพากันส่ายหน้าไปมา ต่อให้พวกเขาจะมีความกล้าหาญมากเพียงใด แต่ก็ไม่กล้าแย่งชิงธงแน่นอน!
มู่เฉียนซีลงมาจากยอดเขาได้อย่างราบรื่น มอบธงให้กับอาจารย์ใหญ่ อาจารย์ใหญ่ยิ้มพลางกล่าวว่า “เยี่ยม! เยี่ยมมาก นักเรียนมู่เฉียนซี เจ้าได้อันดับหนึ่งในการทดสอบประจำเดือนในเดือนแรกนี้”
มู่เฉียนซีเดินลงเขามาแล้ว แต่การต่อสู้อย่างดุเดือดที่เขาหมอกแดงตอนนี้ยังคงเป็นไปอย่างต่อเนื่อง และเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงเป็นอย่างมาก
หลังจากที่มู่เฉียนซีทำภารกิจสำเร็จได้
