ั้น แล้วข้าจะไปหาผู้ที่มีความสามารถเช่นนี้ได้จากที่ไหนกันหล่ะ”
ในตอนนั้น จิ่วเยี่ยอนุญาตให้เยวี่ยเจ๋อมีชีวิตอยู่ต่อ เช่นนั้นคนอย่างโม่จิ่นเขาก็ยอมให้ได้เช่นกัน
โม่จิ่นตกใจสะดุ้งเล็กน้อย สหายงั้นเหรอ?
เพียงแต่ว่า การแนะนำของสองคนนี้ ก็ได้แสดงให้เห็นความเหนือกว่าภายในใจของมู่เฉียนซีได้อย่างชัดเจนแล้ว
ร่องรอยของความโศกเศร้าปรากฏขึ้นภายในดวงตาของโม่จิ่นเล็กน้อย เขารู้ดีว่าเจ้านายใจดำผู้นี้ของตนนั้นแตกต่างไปจากชายชุดดำผู้นี้
ทว่า ชายผู้นี้แข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งมากพอที่จะปกป้องนายท่านจากลมฝนทุกอย่างได้ นายท่านมีคนเช่นนี้คอยปกป้องอยู่ข้างกาย เขาก็ดีใจมากแล้ว
มู่เฉียนซีจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็วและเฉียบขาด ถึงแม้ว่านางจะทิ้งร้านเอาไว้ให้ผู้อื่นรับผิดชอบแทน แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่นางจะไม่ทำอะไร
ถึงแม้ว่าโม่จิ่นจะดีใจที่มีคนมาคอยปกป้องนายท่าน แต่เมื่อเห็นจิ่วเยี่ยเดินเข้าไปในห้องมู่เฉียนซี คล้ายกับว่าจะร่วมเตียงร่วมหมอนกับมู่เฉียนซี ใบหน้าของโม่จิ่นก็เศร้าลงทันที
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังอาบน้ำทำธุระส่วนตัวอยู่นั้น เขาก็รวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดที่มีอยู่เดินไปที่จิ่วเยี่ย และกล่าวว่า “นายท่านหวงจิ่วเยี่ย ข้ามีเรื่องจะพูดกับท่าน”
“ว่ามา!” น้ำเสียงที่ราบเรียบสองคำนี้ไร้ซึ่งอุณหภูมิใดใด ทำให้ผู้ที่ฟังนั้นรู้สึกเย็บวาบไปทั้งตัว
โม่จิ่นคิดในใจว่า ‘ดูเหมือนว่าเขาก็มีพลังขั้นมหาจักรพรรดิเหม
