ด้หรือไม่ ?”
โม่ซางคงที่รับมืออยู่กับไป๋เหยียนได้เสียพลังไปมาก และตอนนี้ก็มีโอกาสที่จะถูกโจมตีให้ออกไปจากลานประลอง
ทว่า หากร่างอันเพรียวบางได้จัดการอัจฉริยะนักเรียนเก่าสามคนตรงหน้าไป เช่นนั้นพวกเขาทั้งห้าก็สามารถห้อมล้อมไป๋เหยียนได้อย่างไร้กังวล ถึงตอนนั้นโอกาสที่ไป๋เหยียนจะชนะก็มีน้อยมาก
อาจารย์ผู้คุมสอบกล่าว “อาวุธลับ อนุญาตให้ใช้ได้!”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อืม! เข้าใจแล้ว!”
ทันทีที่ปลายนิ้วขยับ เข็มยาเข็มหนึ่งก็พุ่งออกไปทันที
ผู้ที่ตกเป็นเป้ารับรู้ได้ถึงอันตราย จึงรีบใช้พลังวิญญาณมาสกัดกั้นเอาไว้!
ทว่า เข็มยานั้นเล็กและบางมาก พุ่งตรงไปปักเข้าที่แขนของเขา ชั่วครู่หนึ่งเขาก็รู้สึกชา และไม่สามารถขยับตัวได้!
“นี่เจ้าวางยาพิษข้า ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านอาจารย์เป็นคนบอกเองว่าใช้อาวุธลับได้ อาวุธลับมีพิษก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว!”
ปัง! มู่เฉียนซีถีบเขาออกไปจากลานประลอง และนักเรียนใหม่ที่ไร้คู่ต่อสู้ตอนนี้ก็ไปสนับสนุนโม่ซางคง
อีกสองคนที่เหลืออยู่นี้จัดการได้ง่าย พวกเขารับมือกับคู่ต่อสู้ตรงหน้าด้วยความระมัดระวัง คิดจะป้องกันการโจมตีจากอาวุธลับของมู่เฉียนซีนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
และสุดท้ายทั้งสองก็ได้พ่ายแพ้ไปแล้ว
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าวว่า “เรียบร้อย! พวกเรา ไปรุมศิษย์พี่กันเถอะ!”
คนอื่น ๆ ก็ตื่นเต้นขึ้นมา ในตอนแรกศิษย์พี่เหล่านี้ยืนกรานบอกว่าพวกเขาจะต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ และทำ
