มังกรเพลิงกลืนกินเหล่ามนุษย์โลหะตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง มนุษย์โลหะเหล่านี้ดูเหมือนว่าได้เจอกับมัจจุราชแล้วก็มิปาน ภายใต้การแผดเผาของเปลวไฟนี้ได้เริ่มหลอมเหลวกลายเป็นหลุมเป็นบ่อ มิอาจขยับตัวได้
ปัง ปัง ปัง!
พวกเขาพังทลายตกลงมาสู่พื้น กระบี่ในมือมู่เฉียนซีก็มีเสียง แกร๊ง! ดังขึ้นเช่นกัน กระบี่เล่มนี้หักอีกแล้ว
มู่เฉียนซีหยิบคมกระบี่ขึ้นมา ดูเหมือนว่านางจะรับรู้ได้ถึงความเหนื่อยล้าของมัน เพื่อสังหารมนุษย์โลหะสิบคนภายในลมหายใจเดียว ครั้งนี้มันได้ใช้ความพยายามและกำลังไปเยอะมาก และสิ้นเปลืองพลังไปมากเช่นกัน
“หมดเวลา……”
“สำเร็จร้อยหลอม!”
สองเสียงนี้ดูเหมือนว่าจะดังขึ้นพร้อมกัน อาจารย์ผู้คุมสอบทั้งสองต่างก็หันมามองหน้ากัน ชั่วพริบตาเดียวก็รู้สึกหวาดกลัวและตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
“ร้อยหลอม มีนักเรียนทำสำเร็จร้อยหลอมแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าชีวิตนี้ของข้าจะได้เห็นกับอัจฉริยะเช่นนี้” เสียงแก่ชราเสียงหนึ่งดังขึ้น
อาจารย์ผู้คุมสอบหลายคนได้เห็นกับร่างที่ดูเหมือนเทพเซียนร่างหนึ่งปรากฏขึ้น พวกเขากล่าวด้วยความเคารพว่า “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ท่านมาแล้ว!”
การทดสอบรับนักเรียนใหม่ ท่านผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้มีเวลาว่างที่จะมาเข้าร่วมชมได้ ทว่า การที่มีผู้ทดสอบสำเร็จในร้อยหลอมอันยากลำบากนี้ได้นั้น แน่นอนว่าทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด อยากจะเห็นอัจฉริยะผู้นั้นหรือไม่”
ท่านผู้อาวุโสสูงสุดส่ายหน้าพลางก
