่ข้าพบจึงเป็นราชาแห่งภูตระดับเก้าทั้งหมด’
ผู้เข้าสอบที่มายังสำนักศึกษาซวนเสียกระจายอยู่ทั่วทั้งเสียโจว มีทั้งนายน้อยอัจฉริยะแห่งสำนักนิกายหนึ่งระดับและอัจฉริยะผู้มีความมุมานะจากชนชั้นชาวบ้านชาวเมืองธรรมดาทั่วไป
ในตอนที่พวกเขาเกิดมาก็ได้ถูกกำหนดแล้วว่าพวกเขาจะได้ใช้ทรัพยากรมากน้อยเพียงใด ผู้ที่ได้ใช้ทรัพยากรมากย่อมทำให้ฝึกฝนได้รวดเร็วและมีระดับขั้นสูง
ผู้ที่ได้ใช้ทรัพยากรน้อย แน่นอนว่าการฝึกฝนย่อมล่าช้าและมีระดับขั้นต่ำ
ผู้มีอายุเท่ากัน ความสูงต่ำของระดับพลังนั้นมิได้เป็นสิ่งเดียวที่เป็นเกณฑ์การตัดสิน การสอบในครั้งสุดท้ายนี้มุ่งเน้นไปที่ตัวของพวกเขาเองโดยเฉพาะด้วยการใช้คู่ต่อสู้ระดับเดียวกันที่ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้ และสำนักศึกษาจะเลือกเอาผู้ที่มีความสามารถซ่อนเร้นไว้อย่างแท้จริง ในตอนแรก อาจารย์ใหญ่คิดว่าความคิดของเขานั้นดีเยี่ยมนัก แต่มันกลับมีข้อบกพร่องใหญ่อยู่ นั่นก็คือหากผู้ใดมีพลังความสามารถต่ำ แต่ผู้นั้นกลับเป็นผู้ที่ต่อสู้ข้ามระดับขั้นได้ เช่นนั้นก็จะอยู่ในหอร้อยหลอมนี้ได้สบาย ๆ เหมือนดั่งปลาไหลได้โคลน
ความจริงแล้วพวกเขาเคยเจอกับเรื่องเช่นนี้มาก่อน แต่อย่างมากก็เป็นผู้ที่สามารถต่อสู้ข้ามระดับขั้นได้อย่างมากเพียงขั้นเดียวเท่านั้น หากเป็นผู้อัจฉริยะอย่างเต็มที่ก็สามารถสู้ข้ามระดับขั้นได้เพียงสองระดับขั้นอยู่ดี
ต่อให้มีความสามารถต่อสู้ข้ามระดับขั้นได้ ก็น่าจะยังไม่สามารถไปถึงขั้
