น่าหลงใหลนั้นกลับเต็มไปด้วยความชั่วร้ายเข้าไปถึงกระดูก
เขาเปรียบดั่งจ้าวแห่งการเข่นฆ่าผู้ไร้ซึ่งความรู้สึก ต่อให้เป็นปีศาจที่ยั่วยวนชวนให้ผู้คนหลงใหล แต่ก็เทียบกับเสน่ห์อันชั่วร้ายของเขามิได้เลย
จิ่วเยี่ย!
ในใจของมู่เฉียนซีเรียกชื่อนี้ออกมาอย่างมิอาจควบคุมได้ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ?
ทุกอย่างล้วนเป็นแค่ภาพลวงตา! ใช่ มันคือภาพลวงตา!
ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นมองมาที่มู่เฉียนซี เขาเอ่ยปากกล่าวอย่างเชื่องช้าว่า “ซี!”
“คิดถึงเจ้าแล้ว”
พลังอันแข็งแกร่งนั้นดึงมู่เฉียนซีเข้าไปในบ่อน้ำพุร้อน ความงดงามของคนตรงหน้าก็ขยายใหญ่ขึ้นภายในดวงตาของมู่เฉียนซี
กลิ่นอายที่คุ้นเคยทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกว่านี่คือจิ่วเยี่ย เขาบุกเข้ามาในโลกมายาแห่งนี้ ผู้แข็งแกร่งเช่นเขา บางทีอาจจะทำได้ก็ได้
ดวงตาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกคู่นั้นดูเหมือนว่าจะกลืนกินวิญญาณของมนุษย์ได้ก็มิปาน มองมู่เฉียนซีเช่นนี้ยิ่งทำให้นางจมดิ่งลึกเข้าไป
“แต่งงานกับข้า!” เสียงเสียงหนึ่งดังขึ้น เขาก้มหน้าลงคิดอยากจะจูบลงบนริมฝีปากนั้น
ไม่ใช่……
ไม่ใช่แน่นอน!
มู่เฉียนซีกัดลิ้นตัวเอง กลิ่นคาวเลือดและความเจ็บปวดภายในปากทำให้นางได้สติขึ้น
ซู่! มู่เฉียนซีขยับตัวออกจากคนตรงหน้าผู้นี้
“อย่าได้มาขวางหูขวางตาที่นี่ จิ่วเยี่ยจะไม่ขอแต่งงานเช่นเจ้า เพราะฉะนั้น เจ้าไม่ใช่ตัวจริง”
มู่เฉียนซีหลับตาลง การโจมตีด้วยภาพลวงตาเช่นนี้ไม่ได้ผลกับนาง
ไม่คิด ไม่คะนึงถึง ทุกอย่างก
