นซีที่เยาะเย้ยสำนักศึกษาหนานเฟิงเอาไว้แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง “นี่มันเป็นไปไม่ได้!”
เกิดอะไรขึ้นกับสำนักศึกษาหนานเฟิงในปีนี้กันแน่ ? เรื่องที่อยู่ ๆ สำนักนั้นก็มีเงินทองขึ้นมา ไหนจะการที่นักเรียนแต่ละคนยังเก่งดีมีความสามารถ ไม่ได้เป็นพวกกุ้งขาอ่อนที่เมื่อเจอสนามสอบจริงเข้าให้ก็อ่อนปวกเปียกเสียจนทนไม่ไหว
เพียงด่านแรก นักเรียนหลายคนถูกคัดออกไปจนเหลือหนึ่งในสิบของจำนวนทั้งหมดสามหมื่นคน นั่นก็คือเหลือเพียงแค่สองถึงสามพันคนเท่านั้น
ต่อมาเหล่าคนชราจำนวนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าพวกเขา อาจารย์ที่เข้าร่วมคุมสอบของสำนักนิกายระดับสองนั้น แม้แต่อาจารย์ที่เป็นระดับมหาจักรพรรดิก็ยังมี
“ทุกท่านที่ผ่านด่านแรกของผู้เข้าสอบ โปรดตามพวกข้ามา”
ทุกคนเดินตามพวกเขาไป และก็ได้เห็นว่าด้านหน้าปรากฏทะเลสาบใสสะอาดแก่สายตา ภายในทะเลสาบมีดอกบัวขนาดใหญ่ซึ่งแบกรับทุกคนที่มายังที่แห่งนี้เอาไว้ได้ อาจารย์ผู้คุมสอบชี้ไปยังดอกบัวดอกนั้นพลางกล่าวขึ้น “ที่นั่นคือสถานที่สอบในด่านที่สอง พวกเจ้าจงไปที่นั่นเสีย”
ตรงหน้าของพวกเขาเป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งที่ไร้ซึ่งสะพานข้าม พวกเขาต้องเหาะเหินเดินอากาศเพื่อผ่านไป ทว่าเรื่องนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรสำหรับพวกเขานัก
บัดนี้ ก็ได้มีผู้รอไม่ไหวที่จะขึ้นไปเหยียบบนสนามสอบแห่งที่สอง แต่ในตอนที่พวกเขากำลังมุ่งไปนั้น ผิวน้ำนิ่งสงบพลันปรากฏธนูวารีจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นมาโจมตี
“อ๊ากกกก!”
“พรว
