ดียว พลันปรากฏมังกรวารีตัวใหญ่ตัวหนึ่งขึ้นมา มันพุ่งไปกลืนกินธนูวารีที่พวกปลาเหล่านั้นโจมตี แต่ทว่าพวกมันยังคิดที่จะโจมตีมู่เฉียนซีต่อไป มู่เฉียนซีมองไปที่พวกมันแล้วกล่าวขึ้นด้วยเสียงต่ำ “หึ ๆ เจ้าตัวเล็ก มาทำให้ข้าโกรธเช่นนี้มันจะไม่ดีกับพวกเจ้าเอานะ”
ไม่พูดเปล่า นางขยับปลายนิ้ว โปรยผงยาลงไปเพียงเล็กน้อยเพื่อที่จะทำให้ปลาเหล่านั้นเกิดอาการมึนงง แต่หากทำเช่นนี้ไป นักเรียนคนอื่น ๆ ที่ตามหลังนางมาจะสามารถผ่านไปได้อย่างง่ายดาย เมื่อถึงเวลานั้นเกรงว่าเหล่าอาจารย์ผู้คุมสอบคงจะไม่สบอารมณ์ เช่นนั้นแล้วนางจึงได้ปล่อยพิษออกไปเพียงเล็กน้อยเพื่อสร้างปัญหาให้แก่พวกเขาที่จะตามมาในภายหลัง
ปลาธนูวารีมีจิตวิญญาณ พวกมันสามารถฟังสิ่งที่มนุษย์พูดได้รู้เรื่อง เมื่อมันได้ยินคำพูดของมู่เฉียนซีก็รู้สึกเหมือนอุณภูมิในน้ำลดต่ำลงในทันใด
แย่แล้ว! มนุษย์ผู้นี้อันตรายนัก ด้วยเพราะพวกมันมีความกลัวแฝงอยู่ในใจบ้างเล็กน้อย การโจมตีของพวกมันจึงอ่อนลง และแล้วมู่เฉียนซีก็ได้ขึ้นไปเหยียบสนามสอบแห่งที่สองได้อย่างสบาย ๆ
นางใช้ทักษะอันสมบูรณ์แบบของของผู้มีพลังภูตธาตุวารี อีกทั้งยังเพิ่มการคุกคามเข้าไปอีกสักหน่อยจึงสามารถผ่านมาได้ง่ายดายเช่นนี้
เหล่าอาจารย์ผู้คุมสอบยิ้มเจื่อน “บ๊ะ! เจ้าปลาตัวเล็กพวกนั้นก็ปอดแหกเสียเหลือเกิน ถูกสาวน้อยผู้นั้นคุกคามเข้าหน่อยก็พาลไม่กล้าโจมตีแล้ว จริง ๆ เลย…”
ต่อมา มีผู้ที่เตรียมเลียนแบบม
