ใจด้วยที่ข้าต้องบอกว่าไม่มีผู้ใดคาดเดาได้”
“อืม วันนี้เจ้าเหนื่อยมามากแล้ว รีบไปพักผ่อนเร็วเข้าเถอะ”
“อืม”
…
เหล่านักเรียนกําลังพักผ่อน ทว่าอาจารย์ใหญ่หนานเฟิงกลับดื่มสุราไปพลาง คุยโม้กับอาจารย์ใหญ่อีกเก้าท่านไปพลาง
ในครั้งนี้ สํานักศึกษาหนานเฟิงใช้วิหคปีกดำเป็นสัตว์พาหนะในการเดินทางมาถึงเสียโจว แน่นอนว่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ย่อมแย่งชิงความโดดเด่นอย่างมาก ทุกคนจึงเล่าลือกันว่าสํานักศึกษาหนานเฟิงนั้นร่ำรวยอย่างยิ่ง
……
อรุณรุ่งวันต่อมา นักเรียนทั้งหมดถูกเรียกไปรวมตัวที่ลานกว้างของเมืองเสีย
อาจารย์ใหญ่หนานเฟิงกล่าวขึ้น “ไปที่ลานกว้าง เมื่อพวกเจ้าก้าวเข้าสู่ลานนี้ การทดสอบจะเริ่มขึ้น จงสู้เพื่อสํานักศึกษาหนานเฟิงของพวกเรา สู้ตาย!”
“ขอรับ!” เหล่านักเรียนขานรับพร้อมเพรียงกัน
ในขณะนั้นเอง เสียงแปลก ๆ ดังออกมา “ไม่ว่าพวกเจ้าจะสู้ยังไง สํานักศึกษาหนานเฟิงของพวกเจ้าก็จักต้องอยู่อันดับล่างอยู่วันยังค่ำ และเฉินซีของเรา ครั้งนี้ก็จะเป็นนักเรียนใหม่อันดับหนึ่งอีกเช่นเคย”
ผู้ที่กล่าววาจาเกทับคือรองอาจารย์ใหญ่ของสํานักเฉินซี เมื่อวาน ด้วยเพราะสํานักศึกษาหนานเฟิงมาถึงก่อน ซึ่งเป็นการแย่งชิงสถิติที่พวกเขาสำนักศึกษาเฉินซีทำมาหลายปี จึงอดไม่ได้ที่จะพูดจาทําลายความมั่นใจในตนเองของพวกเขา
อาจารย์ใหญ่หนานเฟิงกล่าว “อันดับหนึ่งงั้นรึ ?! เฉินซีของพวกเจ้ายังจะกล้าพูดอีกจริง ๆ หรือ ? เมื่อถึงเวลานั้น นักเรียนให
