้อาจารย์ใหญ่ก็น้ำท่วมปาก มีทุกข์อยู่ในใจก็มิอาจกล่าวออกมาได้ สุดท้ายก็เอาสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นออกมาเพิ่ม และกล่าวเสียงต่ำว่า “แม่นางน้อย! ข้ามีแค่นี้แล้วจริง ๆ ได้โปรดเถอะ”
มู่เฉียนซีก็ไม่อยากทำให้อาจารย์ใหญ่ลำบากใจแล้ว นางพยักหน้าพลางกล่าว “ได้”
หลังจากที่แจกรางวัลเสร็จสิ้นแล้ว ทุกคนก็พักผ่อนต่อ
มู่เฉียนซีกระซิบข้างหูโม่ซางคงและฉินปาเบา ๆ ว่า “เมื่อครู่ข้าต้องขอบใจเจ้าทั้งสองมากที่ขุดหลุมพรางอาจารย์ใหญ่ไปเช่นนั้น ดอกผลที่ได้มานั้นไม่เลวเลย!”
คนอื่นนั้นดูไม่ออก แต่นางนั้นรู้ดีว่าสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีนั้นมีค่ามากเพียงใด!
ถึงแม้สีหน้าท่าทางจะดูนิ่งสงบ ทว่า ภายในใจนั้นกลับดีอกดีใจเป็นอย่างมาก อาจารย์ใหญ่สมกับที่เป็นอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาระดับหนึ่งจริง ๆ เก็บสะสมสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ได้ไม่เลวเลย
โม่ซางคงกล่าวว่า “เสี่ยวซี เจ้าชอบก็ดีแล้ว”
ฉินปายังคงกล่าวอย่างไม่พอใจ “ตาเฒ่านั่นช่างตระหนี่ถี่เหนียวเสียจริงให้มาน้อยนิดแค่นี้ พี่ใหญ่ท่านเสียเปรียบแล้ว!”
เสียงของฉินปาที่เปล่งออกมานั้นไม่ได้เบาเลย อาจารย์ใหญ่ที่ได้ยินคำพูดนี้ก็ยิ่งทวีความเจ็บปวดใจมากขึ้น เจ้าเด็กผู้นี่บัดซบเสียจริง!
เมืองเสีย เป็นเมืองหลักของเสียโจว สามารถเดินทางข้ามผ่านไปยังดินแดนทวีปอื่น ๆ ได้โดยใช้ค่ายกลส่ง อยู่ในเมืองเสียก็จะถูกปกป้องโดยผู้ที่เป็นยอดฝีมือ
ถึงอย่างไรแล้ว ค่ายกลส่งนี้เป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก ตอนนี้ไม่มีผ
