้ม “ตายก็คือตาย ใครใช้ให้มู่เฉียนซีโชคร้ายเองล่ะ นางเป็นแค่ระดับราชา เจ้าคิดว่านางจะไร้เทียมทานในใต้หล้าและรอดชีวิตจากระดับมหาจักรพรรดิได้งั้นรึ ?”
“หึ ๆ ๆ ข้าจะบอกอะไรให้ ข้ารู้สึกว่านางไม่เพียงแต่ตายแล้ว แต่ยังน่าจะตายอย่างน่าสังเวชด้วย พวกเจ้าก็อย่าคาดหวังว่านางจะรอดชีวิตมาได้ล่ะ ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าเวลาล่วงเลยมามากแล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่ไป เช่นนั้นข้าไปก่อนละกัน”
ชิงฮุ้ยเรียกสัตว์พันธสัญญาบินได้ตัวนั้นออกมา นางบินขึ้นไปบนอากาศในชั่วพริบตา
อาจารย์ใหญ่กล่าวอย่างปลง ๆ “เฮ้อ… โม่ซางคง ฉินปา เอาเป็นว่าข้าจะตรวจสอบเรื่องนี้ให้ชัดเจนก็แล้วกัน พวกเจ้าควรตั้งใจรับมือกับการสอบเข้าสํานักศึกษาซวนเสียต่อไปเถอะ”
“ขอรับ เช่นนั้นพวกเราก็จะออกเดินทางแล้ว”
ทันทีที่อาจารย์ใหญ่กล่าวจบ เปลวไฟจากไหนสักแห่งก็พุ่งเข้ามาปกคลุมชิงฮุ้ยและสัตว์พันธสัญญาของนาง
สายตาของเสี่ยวหงฉายแววมีชัย มันยืนอยู่ในอ้อมแขนของมู่เฉียนซีพลางกล่าวอย่างสะใจ “ฮ่า ๆ ๆ อุตส่าห์อดทนมาตั้งนาน ในที่สุดก็สามารถย่างเจ้านกตัวนี้ได้สักที”
