เฮยถูรู้ดีอยู่แก่ใจว่าวันนี้ยากที่จะหลีกเลี่ยงความตายได้ แต่พลังวิญญาณในร่างกายเขากลับไหลเวียนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
“ในเมื่อเจ้าบีบบังคับกันเช่นนี้ งั้นเราก็มาตายพร้อมกัน!”
ประเมินความบ้าคลั่งของเจ้าบ้านี่ต่ำไปเสียแล้ว มู่เฉียนพบว่าเขาคิดที่จะระเบิดตัวเอง ก็แทบจะกระอักเลือดเพราะความโกรธ
ให้ตายสิ อย่าได้ระเบิดตัวเองที่นี่เป็นอันขาด!
มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่สมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีนั้น นั่นคือความหวังที่จะช่วยชีวิตเจ้าสวะเซี่ยได้ ยากมากกว่าจะเจอสักต้น
หากปล่อยให้เจ้าบ้านี่ระเบิดตัวเอง ต้องแย่แน่
มู่เฉียนซีร้อนอกร้อนใจราวกับมดโดนน้ำร้อนก็มิปาน ทำยังไงดี จะทำยังไงดี ?
พลังขั้นมหาจักรพรรดิผู้หนึ่งจะระเบิดตัวเอง นางเป็นเพียงแค่ราชาแห่งภูตตัวเล็ก ๆ ไม่มีความสามารถที่จะขัดขวางได้
ในตอนนี้เอง น้ำเสียงที่สดใสดุจดั่งน้ำพุก็ดังขึ้น “ผู้หญิงบ้า เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้มีสิ่งใดให้ข้าช่วยหรือไม่ ?”
ดวงตาของมู่เฉียนซีเบิกกว้างขึ้น และคำพูดสองคำก็ออกมาจากปากของนาง “อาถิง!”
“อืม!”
“เจ้าตื่นแล้ว!”
“ก็ใช่หน่ะสิ!”
“แต่ว่า……”
อาถิงกล่าวว่า “ศัตรูที่เจ้าจะต้องเผชิญในภายภาคหน้าแข็งแกร่งกว่าเจ้าขยะนี้ไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า เกิดเรื่องขึ้นกับเจ้าข้าก็ออกมา ต่อไปหากให้เจ้าพึ่งพาข้าบ่อยมากยิ่งขึ้น มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก!”
“ถึงยังไงเจ้าก็ไม่ตาย ข้าไม่ลงมือหรอก ถึงยังไงข้าก็รังเกียจผู้หญิงบ้าอย่างเจ้ามาก ต่อให้
