ากลับเข้าไปรักษาตัวในมิติ!”
“ขอรับ!”
พวกมันกลับเข้าไปแต่โดยดี
เผชิญหน้ากับสิงโตทองที่ไล่ล่าด้วยความโกรธเกรี้ยวเช่นนี้ เฮยถูก็อดทนต่อสู้ไปนานมากเช่นกัน
เฮยถูกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “ลูกของเจ้ายังไม่ตาย เจ้าคิดจะเอาเป็นเอาตายกับข้าเพียงนี้เลยรึ ? เรามาถอยคนละก้าวดีหรือไม่!”
สิงโตทองยิ้มอย่างโหดร้าย “ถอยคนละก้าว ถอยคนละก้าวงั้นเหรอ! ถึงแม้ว่าลูกของข้าจะยังไม่ตาย แต่ขาก็พิการไปแล้ว เจ้าป่าที่ขาพิการไปแล้วข้างหนึ่ง เจ้าจะให้ลูกข้าอยู่บนโลกนี้ได้เช่นไร!”
สัตว์ก็มีความทะนงตน ยิ่งพวกมันไล่ล่ามากเท่าไหร่พวกมันก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น ขาพิการไปข้างหนึ่งก็กลายเป็นสัตว์ไร้ประโยชน์ เช่นนี้เกรงว่าจะโหดร้ายกว่าการที่ฆ่ามันเสียอีก!
ต่อสู้กันไปมา สีหน้าของเฮยถูก็เคร่งขรึมลงอย่างเห็นได้ชัด เดิมทีต่อสู้กับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามไปสองตัวแล้วก่อนหน้านี้ นี่ต้องมารับมือกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่อีก พลังของทักษะลับเขาก็เหลือไม่มากแล้ว มู่เฉียนซีก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเขาแล้ว ดวงตาเปล่งแสงเย็นวาบขึ้น ทักษะลับนั้นมีเวลาจำกัด เฮยถูซวยแล้ว
