มือที่กำหมัดเอาไว้แน่นพลันคลาย นั่นเป็นถึงพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกัน แน่นอนว่าคงไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่อง
ฉินปาเองก็ตะลึงงัน “อะไร ? จะจบกันไปเช่นนี้น่ะรึ ? นับวันพี่ใหญ่มู่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ”
โม่ซางคงเข้าใจดีว่าความสามารถในเรื่องพิษของมู่เฉียนซีสุดวิปริตยิ่งกว่าพลังความสามารถของนางเองเสียอีก
ริมฝีปากของผู้ที่ถูกวางยาพิษเริ่มเปลี่ยนกลายเป็นสีเทา พวกเขาเองก็จำเป็นที่จะต้องเชื่อ ทันใดนั้น ผู้เป็นหัวหน้าเปิดปากเอ่ยขึ้น “สาวน้อย เจ้าต้องการเช่นไรถึงจะยอมให้ยาแก้พิษแก่พวกเราล่ะฮึ๊ ?”
มู่เฉียนซียิ้มเจ้าเล่ห์พลางกล่าวว่า “ก็ต้องมาดูกันก่อนว่าพวกเจ้ายอมจ่ายด้วยอะไร” “ให้ยาแก้พิษกับเจ้าห้าไป แล้วพวกเราจะไม่มาหาเรื่องพวกเจ้าอีก เจ้าตกลงไหมล่ะ ?”
“ไม่ การแสดงความจริงใจนี้ยังไม่พอ” มู่เฉียนซีพูดเสียงเย็น
“บ๊ะ! ถ้าอย่างนั้นเจ้าต้องการอะไรกันแน่ ?” พวกเขาเริ่มวิตกกังวลกันบ้างแล้ว
มู่เฉียนซียังคงกล่าวอย่างเฉยเมยมิเปลี่ยนแปลง “โม่ซางคง เมื่อครู่พวกเขาว่ายังไงนะ ?”
โม่ซางคง “พวกเขาบอกว่าจะเอาของที่เราเอาติดตัวมา อย่างเช่นแก่นวิญญาณ หยกวิญญาณ อาวุธวิญญาณ ยาเม็ด เขาบอกให้เราเอาออกมาให้หมด” ฉินปากล่าว “อืม เมื่อครู่พวกเขากล่าวไว้เช่นนี้จริง”
ใบหน้าของเหล่านักล่าอิสระล้วนแข็งทื่อ “เจ้า… เจ้าจะปล้นพวกเรารึ ?”
“จะมาทำโวยวายตกใจอะไร พวกเจ้ามาให้เราปล้นเองถึงที่แท้ ๆ อย่าได้ขมึงทึงเช่นนั้น รี
