สียข้าก็ชอบการปรุงยามากกว่า”
“แต่ข้าคิดว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในการหลอมอาวุธมากกว่า!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ “ปรมาจารย์ไป๋ ท่านต้องเชื่อในการตัดสินใจของข้า ข้านั้นมีความสามารถในการปรุงยามากกว่าการหลอมอาวุธ”
ปรมาจารย์ไป๋ตกใจ เด็กสาวผู้นี้นางมีความมั่นใจมาก หรือว่านางจะมีพรสวรรค์ในการปรุงยาที่น่าตะลึงเช่นกัน อย่างไรเสียเขาเลือกไม่รับรู้ดีกว่า จะได้ไม่ต้องตะลึงจนสภาพจิตใจผิดปกติ
ด้วยความมานะของมู่เฉียนซีในสามวันมานี้ ในที่สุดก็ตีตัวกระบี่ออกมาได้เล่มหนึ่ง
นางเริ่มนำปลายกระบี่มังกรเพลิงกับตัวกระบี่ใหม่มารวมเข้าด้วยกัน ถึงแม้ว่าความเป็นมือฝึกหัดจะทำให้นางทำออกมาดูหยาบ แต่ด้วยเพราะว่านายท่านของตนนั้นเป็นผู้หลอมขึ้นมา กระบี่มังกรเพลิงมิได้รังเกียจแต่อย่างใด ในทางกลับกัน มันกลับโปรดปรานเป็นอย่างมาก
นายท่านของมันที่เป็นพวกคลั่งการหลอมปรุงยามาโดยตลอด เวลานี้กลับยอมเสียเหงื่อเปลืองแรงเหน็ดเหนื่อยเพื่อร่ำเรียนการหลอมอาวุธด้วยตนเอง ถึงแม้ว่ามันจะมีจิตวิญญาณและความเข้าใจในความรู้สึกอยู่ไม่มากนัก แต่มันก็ถูกทำให้รู้สึกซาบซึ้ง มันต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นโดยไว เพื่อที่จะได้ปกป้องผู้เป็นนายของมัน แต่… จะเปลี่ยนเป็นแกร่งขึ้นได้อย่างไร ?
ใช่แล้ว!
ความสมบูรณ์แบบ ถ้าหากว่ามันได้กลายเป็นกระบี่ที่สมบูรณ์แบบขึ้นมา มันจะแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
แต่มันนั้นมีจิตสำนึกเพียงเล็กน้อย ไม่ว่าอย่างไรมันก็นึกไม
