ามายุ่งเกี่ยว ต่อให้อยากจะปกป้องนางมากเพียงใด พลังวิญญาณของพวกเจ้าก็ถูกใช้จนใกล้หมดสิ้นแล้ว ฉะนั้นอย่าได้เอาชีวิตเข้ามาทิ้งอย่างเปล่าประโยชน์เลยเถอะ”
มู่เฉียนซีก้าวออกมาอย่างสง่าก่อนจะเอ่ยปากกล่าว “ข้าจะรับมือกับพวกเจ้าเอง พวกเจ้าอย่าลงมือกับพวกเขาก็พอแล้ว” เมื่อมู่เฉียนซีเดินออกไป สีหน้าของโม่ซางคงพลันเปลี่ยนไปในทันที “มะ… แม่นางมู่!”
หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้แต่แรก พวกเขาคงจะรีบรับยาเม็ดนั่นและกินเข้าไปเพื่อฟื้นฟูตนเองให้ไวว่อง มาบัดนี้แม่นางมู่ที่เป็นเพียงขั้นราชาผู้เดียวต้องรับมือกับระดับขั้นจักรพรรดิตั้งหลายคน …นี่มันอันตรายแล้ว
“พวกเจ้ารักษาอาการบาดเจ็บกันไปก่อนเถอะ ไม่ต้องสนใจข้า”
มือสังหารยิ้มเยาะก่อนจะกล่าวว่า “แม่สาวน้อย เจ้ากล้าไม่เบาเลยนะ แต่ต่อให้เจ้าให้มีความกล้ามากกว่านี้เจ้าก็จะกลายเป็นผีใต้คมดาบข้าอยู่ดีนั่นแหละ”
“ตายซะ!” ดาบเล่มนั้นวาดผ่านอากาศฟาดลงมา ทว่าเงาร่างบางของมู่เฉียนซีกลับหลบหลีกไปได้อย่างรวดเร็วราวกลับกลุ่มหมอกควันเบาบางที่มีบางสิ่งตีแหวกมันออกไป …ความเร็วของนางรวดเร็วขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว
นางได้รับรู้เคล็ดวิชาการเคลื่อนไหวและศึกษาเกี่ยวกับมันอยู่เป็นเวลานานแต่กลับไม่มีเวลาได้ฝึกฝน มาบัดนี้ เจอเข้ากับพวกมือสังหารเข้า ถือโอกาสลองวิชาเสียหน่อยเป็นไร
“สาวน้อย อย่าได้คิดว่าเจ้าเคลื่อนไหวรวดเร็วแล้วจะรอดตายไปได้นะ!”
กลุ่มมือสังหารพุ่งกระโจนเข้าไป มู่เฉียน
