้เจ้าสะเทือนใจจนต้องหมดสติไปจนไม่ฟื้นขึ้นมา!”
ชิงหนิงกล่าว “ไม่ใช่! พี่จิ่นไม่มีทางทำเช่นนั้นกับข้าแน่นอน ในวันนั้นข้าได้กินขนมที่ฮูหยินฉือให้มา แล้วก็หมดสติไป หลังจากนั้นเกิดอันใดขึ้นข้าก็ไม่รู้”
“ฮูหยินฉือ!” สีหน้าของทุกคนพลันเปลี่ยนไปมาก
หัวหน้าตำหนักโม่อวี่กล่าว “เด็ก ๆ! ไปตามฮูหยินฉือมา”
ฮูหยินฉือถูกเชิญเข้ามาในตำหนักใหญ่ ในขณะที่นางได้เห็นกับร่างสีขาวนั้น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปทันที และนางก็กล่าวอย่างตะกุกตะกักว่า “คุ คุณ คุณหนูใหญ่ชิง……”
