ขา แต่ก็ชวนให้พวกเขาอารมณ์ดีขึ้นด้วย
มู่เฉียนซีกล่าว “โม่จิ่น พวกเราไปเยือนสำนักหมอศักดิ์สิทธิ์กันสักหน่อยเถอะ!”
เจ้าสำนักหมอศักดิ์สิทธิ์กำลังรอข่าวหมอปีศาจโดนพิษ และหอหมอปีศาจปิดตัวลง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นผู้อาวุโสเซียวในสภาพที่น่าอนาถเช่นนี้
“ผู้อาวุโสเซียว เจ้าเป็นอะไร เจ้า……”
ผู้อาวุโสเซียวกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “เป็นเจ้า! ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะเจ้าทั้งสิ้น หากไม่ใช่เพราะเจ้า ข้าจะไปยั่วโมโหปีศาจร้ายเช่นนี้ได้ยังไง!”
ใช่แล้ว! หมอปีศาจก็คือปีศาจร้ายผู้หนึ่ง! ทักษะการใช้ยาพิษและการรักษานั้น ช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เด็ก ๆ สำนักหมอศักดิ์สิทธิ์กล้ามายั่วยุหอหมอปีศาจของข้า ส่งผลกระทบไม่ดีต่อหอหมอปีศาจ ทำให้ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ดังนั้นวันนี้พังสำนักหมอศักดิ์สิทธิ์ซะ!”
เจ้าสำนักหมอศักดิ์สิทธิ์กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “เจ้ากล้ารึ! ที่นี่คือเมืองตงไห่ เจ้าจะมาพังร้านของข้าตามใจเจ้าได้เช่นไร”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ข้าคิดว่า ท่านเจ้าเมืองคงจะไม่ตำหนิข้าหรอกนะ ถึงอย่างไรเสีย คนที่มาหาเรื่องก่อนก็คือพวกเจ้ามิใช่เหรอ ?”
“พังเดี๋ยวนี้ หากมีสมุนไพรวิญญาณก็เก็บมาให้หมด ถือซะว่าเป็นค่าเสียหายทางการค้าและค่าบำรุงขวัญของวันนี้ก็แล้วกัน!”
โม่จิ่นกล่าว “ยาวิญญาณไม่เอาด้วยเหรอ ?”
“แน่นอน ยาระดับต่ำเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวว่ากินเข้าไปแล้วจะปวดท้องเอาหรอกเหรอ ?”
พรวด!
