ิได้ฝึกฝนฝีมือปรุงยามาให้ดีกว่านี้ มิเช่นนั้นแล้วคงไม่ต้องมาได้อันดับย่ำแย่ ทำให้ตนเองต้องพลาดโอกาสไปเปล่า ๆ อย่างเช่นตอนนี้
จากนี้ไปพวกเขาจะต้องแก้จุดอ่อนเหล่านั้นของตนเองที่หัวหน้าหอโอสถมู่ชี้แนะไว้ เพื่อที่จะปรับปรุงความสามารถของตนเอง และทำให้พวกเขาได้รับการเลือกให้อยู่ต่อในครั้งต่อไป ก่อนการประลอง พวกนั้นยังดูถูกเหยียดหยาม และกล่าวว่าจะไม่ยอมไปทำงานที่หอหมอปีศาจอยู่เลย แต่บัดนี้กลับทำตาปริบ ๆ เพราะอยากไปเสียอย่างนั้น
งานรับสมัครงานครั้งใหญ่ถูกจัดขึ้นและปิดท้ายด้วยความสำเร็จ เหล่านักปรุงยานั้นต่างพากันมาสมัครงานจนครบตามตำแหน่งที่ต้องการ นักปรุงยาระดับสูงสิบสองคน เพียงพอที่จะทำให้หอหมอปีศาจสาขาเมืองตงไห่ดำเนินกิจการไปได้
สำหรับโม่จิ่นแล้ว เวลานี้เขายิ่งนับถือมู่เฉียนซีมากขึ้นไปอีก นางทำให้เขารู้สึกนับถืออย่างที่สุด!
“นายท่านช่างร้ายกาจนัก เรียกได้ว่าเป็นมารร้ายเลยก็ยังได้”
“เจ้าอย่าได้พูดมาก พรุ่งนี้เจ้ามีเรื่องให้วุ่นวายแน่ ๆ” ……
รุ่งอรุณวันต่อมา
มู่เฉียนซีที่เป็นหัวหน้าหอโอสถ ได้ทำการตัดผ้าผูกหูกระต่ายมงคล จากนั้นนางพลันหนีหายไป ส่วนเรื่องที่เหลือที่ต้องจัดการ แน่นอนว่านางโยนมันให้โม่จิ่นเป็นคนจัดการ
การโฆษณาได้ผลดีเกินไป เมื่อเริ่มเปิดกิจการ ผู้คนหลั่งไหลมาเยือนหอหมอปีศาจกันอย่างล้นหลาม
ยิ่งมีการจัดกิจกรรมลดราคาโอสถและการจับรางวัลด้วยแล้ว ยิ่งทำให้ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่