ข้าด้วย…”มู่เฉียนซีหยิบขวดหยกขึ้นมาขวดหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ไม่ยอมใช่ไหม ? เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกเจ้ายอมเดี๋ยวนี้แหละ”“ยาขวดนี้มีความบริสุทธิ์เพียงสามสิบส่วน ในตอนที่เจ้ากำลังสกัดยาอยู่นั้น มีสามครั้งที่เจ้าไม่สามารถที่จะควบคุมไฟได้อย่างสมบูรณ์ แล้วก็…”แต่ละสิ่งที่มู่เฉียนซีกล่าวออกมาล้วนต่อเนื่องและกล่าวได้อย่างถูกต้องตรงตามจริง นักปรุงยาผู้นั้นไม่มีอะไรจะกล่าวแล้วเพราะผู้ตัดสินกล่าวถูกต้องทุกอย่าง“ส่วนเจ้า ในตอนที่เจ้าปรุงยาอยู่นั้น หากมิใส่หญ้าหลงหยวนไปจนหมดมันจะดีกว่านี้ แล้วก็…” หลังจากที่กล่าวชี้จุดผิดพลาดจบ มู่เฉียนซีก็กล่าวชี้แนะต่อเนื่องไปอีกอย่างไม่มีการหวงวิชาดวงตาของนักปรุงยาเหล่านั้นเริ่มเบิกกว้างและสุกใสขึ้นมา ปากก็พากันพึมพำ “ที่แท้ยังสามารถทำเช่นนี้ได้อีก…”มู่เฉียนซีนำยาออกมาอีกขวดหนึ่ง นางติชมต่อไปข้อบอกพร่องที่นางชี้ให้พวกเขาเห็น ไม่มีใครกล้าที่จะโต้เถียงเลย ต้องบอกเลยว่าคำแนะนำที่นางกล่าวออกมานั้นเป็นประโยชน์อย่างมากต่อพวกเขาทุกคนบรรยากาศทั่วทั้งบริเวณนั้นเงียบสงัดลงพวกเขาเองก็เคยเห็นการประลองของนักปรุงยามาแล้วมากมาย ทว่าการติชมที่ร้ายกาจตรงไปตรงมาถึงเพียงนี้ พวกเขากลับไม่เคยพบเจอมาก่อนความสามารถของหมอปีศาจมู่ซีนั้นจะต้องมิใช่แค่เป็นนักปรุงยาขั้นสูงอย่างแน่นอน อย่างน้อยจะต้องเป็นระดับปรมาจารย์นักปรุงยา
“พวกเราไม่ยอม!”
“ข้าก็ไม่ยอมเช่นกัน!”“ข้าด้วย…”มู่เฉียนซีหยิบ
