ด้!” มู่เฉียนซีตอบรับเสียงหนักแน่น
เมื่อเลือดหยดลงมา มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงกันกับจวนชางไห่
ราวกับว่าเพียงแค่นางคิด นางก็จะสามารถออกไปจากจวนชางไห่ได้
มู่เฉียนซีเรียกเสี่ยวหงกับอู๋ตี้มา นางกล่าวกับพวกมันทั้งสองว่า “เอาล่ะ ได้เวลาออกไปแล้ว”
“ช้าก่อน…” เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีกําลังจะจากไป สัตว์ทะเลผู้พิทักษ์พลันตะโกนออกมา
“เจ้าจะไปง่าย ๆ เช่นนี้หรือ ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ตำราก็หาจนหมดแล้ว แน่นอนว่าข้าต้องจากไปเช่นนี้ ยังต้องทําอะไรอีกล่ะ ?”
“เจ้า… เจ้า…”
สัตว์ทะเลผู้พิทักษ์ถึงกับพูดไม่ออก มันรู้สึกว่าสตรีผู้นี้ช่างเหินห่างจนมันแทบจะช้ำใน
.