ง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
กลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายที่ดึงดูดมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้พลังของคนชุดคลุมดำพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
จื่อโยวโกรธเกรี้ยวจนถึงขีดสุดแล้ว ร่างสีเขียวเข้มเปล่งประกายขึ้น จื่อโยวลงมือแล้ว
ทั่วทั้งมิติถูกกักขังไว้ พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นกวาดมาที่คนชุดคลุมดำผู้นี้อย่างรวดเร็ว และได้ทำลายเข่าจนสิ้น
ทว่า คนชุดคลุมดำผู้นั้นกลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง “เจ้ามิอาจฆ่าข้าให้ตายได้ ฆ่าไม่ตาย”
มู่เฉียนซีกล่าว “มันไม่ใช่ร่างที่มีชีวิต มันเป็นเพียงแค่ร่างวิญญาณเท่านั้น กลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายทำให้ร่างวิญญาณของมันทวีความแข็งแกร่งขึ้น จื่อโยว หากเจ้าจัดการไม่ได้ พวกเรารีบถอยเถอะ!”
มู่เฉียนซีไม่เชื่อมั่นในกำลังการต่อสู้ของตนเองเช่นนี้ ทำให้สีหน้าของจื่อโยวดำคล้ำขึ้นด้วยความไม่พอใจ หากแม้แต่สวะไร้ประโยชน์ผู้นี้เขายังจัดการไม่ได้ แล้วเขาจะไสหัวไปแห่งหนใดได้หล่ะ จื่อโยวกล่าว “แม่สาวงาม ถอยหนีงั้นรึ ? หากปล่อยให้เจ้านี่เปิดทางได้แล้วล่ะก็ ถึงตอนนั้นกองทัพทหารแดนนรกที่อยู่เบื้องหลังมันก็จะบุกขึ้นมา โลกสี่ทิศก็จะไม่สงบอีกต่อไป ส่วนเจ้าก็คงจะไม่อาจฝึกฝนได้ดี ไม่อาจไปตามหาสมุนไพรวิญญาณได้ดีอีกต่อไป ทั่วทั้งโลกสี่ทิศก็ต้องกลายเป็นนรก”
มู่เฉียนซีคิ้วขมวด “ร้ายแรงถึงเพียงนั้นเลยรึ ?”
“แม่สาวงามรู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ใช่หรือไม่! เพราะฉะนั้นต้องเชื่อมั่นในตัวข้านะ!” จื่อโยวยิ้มอย่างน่าหลงใหล และลงม