ยังได้ยินมาอีกว่ากระบี่นิรันดร์ในตำนานอยู่ในโลกสี่ทิศแห่งนี้ ขอเพียงแค่ฝ่าบาทปล่อยข้า แล้วเรามาคุยถึงความร่วมมือนี้กัน!”
ภายใต้การผลักดันของทรัพยากรทั้งหมดกับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ในตำนานอย่างกระบี่นิรันดร์เช่นนี้ อีกทั้งเขายังบอกสมญานามของราชาไป เขาเชื่อว่าฝ่าบาทผู้นี้จะไม่ทำให้เขาลำบากใจ และเลือกที่จะร่วมมือด้วย
จื่อโยวกล่าวอย่างดูถูกเหยียดหยามว่า “ข้าก็คิดว่าใคร ? ที่แท้ก็เป็นคนของเจ้าสวะไร้ประโยชน์อย่างเสี่ยวเฮยนี่เอง! มิน่าล่ะถึงได้ดูน่ารำคาญเพียงนี้”
คนชุดคลุมดำตกตะลึงขึ้น เสี่ยวเฮย!
นึกไม่ถึงเลยว่าคนผู้นี้จะกล้ากล่าวถึงพระนามของฝ่าบาทเขาเช่นนี้ ดูหมิ่นฝ่าบาทของพวกเขา รนหาที่ตาย!
แสงประกายเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี ราชาของนรกดำ ดูเหมือนว่าคนกลุ่มนั้นที่ปรากฏตัวขึ้นที่สำนักอวิ๋นเยียน ก็คือคนที่เจ้านี่ส่งไป!
“เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว!”
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกไร้ซึ่งร่องรอยของอุณหภูมิมองเขาราวกับมดปลวกที่จำต้องตายก็มิปาน ทำให้ร่างของคนชุดคลุมดำผู้นี้ถึงกับหนาวสั่นสะท้าน
“พวกเจ้า……รังแกกันมากเกินไปแล้ว!”
คนชุดคลุมดำแยกร่างออกมาอีกร่าง และพุ่งไปยังเสาโลหิตนั้น!
“ต่อให้ข้าต้องตาย ก็จักต้องเปิดทางนี้ให้จงได้ เพื่อสำเร็จภารกิจใหญ่ของฝ่าบาทที่ได้มอบหมายให้กับข้า!”
กลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายสีดำรวมตัวกับโลหิตสีแดงสดเข้าด้วยกัน เสาโลหิตอันตรธานหายไป ระลอกคลื่นสีดำปรากฏขึ้น เส้นทางทางผ่านแดน
