เมื่อมู่เฉียนซีหยิบหม้อยาออกมา โม่จิ่นก็รู้สึกว่านางนั้นบ้าไปแล้วจริง ๆ
“เจ้าบ้าไปแล้ว! สถานการณ์อันตรายเช่นนี้ยังจะปรุงยาอีก เจ้า… เข้าใจอะไรผิดไปหรือไม่ ?!”
“ไม่ผิด ข้าฝึกปรุงยาในสถานการณ์วิกฤติเช่นนี้จนคุ้นชินกับมันแล้ว” มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว นางรู้สึกขอบคุณการฝึกฝนจากผู้เฒ่าประหลาดในตอนนั้นเป็นอย่างมาก มิฉะนั้นคงไม่สามารถปรุงยาในสภาพแวดล้อมที่เป็นอันตรายเช่นนี้ได้
ดังนั้น หม้อพิษสามอสูรของเขา นางจะต้องคิดหาวิธีแย่งชิงมันออกมาจากหุบเขาหมอเทวดาให้ได้
“โฮก!”
วิญญาณที่ดุร้ายเหล่านั้นกำลังก่อความวุ่นวายอยู่ด้านข้าง แต่มู่เฉียนซีกลับยังคงสงบนิ่ง นางไม่ได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ
โม่จิ่นตะลึงงัน “โอ้! นี่เจ้ากําลังปรุงยาจริง ๆ ด้วย”
“มีสตรีกําลังปรุงยาในสภาพแวดล้อมอันตรายเช่นนี้ ข้าผู้เป็นบุรุษก็ไม่มีความจําเป็นที่จะต้องกลัวพวกปีศาจ” เขาพึมพํากับตัวเอง จากนั้นก็ฮึดสู้และพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปกป้องมู่เฉียนซีจากวิญญาณชั่วร้ายเหล่านี้
ประสบความสําเร็จแล้ว สําเร็จในคราเดียว!
โม่จิ่นมองมู่เฉียนซีที่กำลังบรรจุยาน้ำขวดใหญ่ เขากล่าว “ไม่ใช่ยาเม็ด แค่เพียงยาน้ำเท่านั้น”
“โชคดีที่เจ้าแค่สกัดกลั่นและปรุงยาน้ำออกมาเท่านั้น หากเจ้าสามารถหลอมเป็นเม็ดยาออกมาในสภาพแวดล้อมนี้ได้ นั่นคงจะทําให้ข้าตกใจอย่างมาก”
นอกทวีปเซี่ยโจว เกรงว่าหลายคนคงคิดว่ายาน้ำนั้นไม่เป็นที่นิยม ประสิทธิภาพก็ไม่ได้ดีมากนั
