กษะเทียนซวน!”ตูม ตูม ตูม! พลังที่สามารถทำลายก้อนหินให้แหลกสลายกลายเป็นผุยผงได้นั้น ได้โจมตีโครงกระดูกนี้จนพังทลายแกร่ก แกร่ก แกร่ก!ทว่า มันกลับมาประกอบร่างขึ้นใหม่อีกครั้ง ร่างนี้ยังคงเป็นร่างที่ไม่ยอมตายมู่เฉียนซีกล่าว “รีบไป!”มู่เฉียนซีรู้ดีว่าเจ้านี่ทำลายอย่างไรก็ไม่ตาย เว้นแต่ว่าต้องมีพลังอันไร้เทียมทาน เหมือนกับที่จิ่วเยี่ยได้ทำลายโครงกระดูกตรงหน้าให้กลายเป็นผุยผง เช่นนั้นก็น่าจะกลับมาประกอบร่างไม่ได้อีกแล้วใช่แล้ว!ผุยผง!นางไม่มีพลังแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทาน แต่การที่จะทำให้โครงกระดูกนี้กลายเป็นผุยผง ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีวิธีอื่นโม่จิ่นรีบวิ่งหนีตามมู่เฉียนซีไป แต่โครงกระดูกที่ความเร็วของมันฟื้นกลับมาอีกครั้งนั้นดูท่าแล้วไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปเลยเงาร่างสีเขียวเข้มลอยมาและกล่าวติดตลกว่า “โชคของสาวงามนั้นไม่ดีเอาซะเลย ทันทีที่เข้ามาก็เจอศัตรูรายใหญ่เอาซะแล้ว ปัญหาใหญ่แล้วหล่ะ”“หรือเยี่ยจะเห็นว่าการที่สาวงามวิ่งหนีตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูกเช่นนี้เป็นเรื่องสนุก และดูน่ารักมาก เขาก็เลยไม่คิดจะลงมือ”เงาร่างสีดำเคลื่อนไหวมา และกล่าวว่า “ซียังมีวิธี”“ไปหาต้นตอเดี๋ยวนี้!” ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกจ้องมองไปที่จื่อโยวผู้ที่ไม่จริงจังต่อเรื่องใดใด“ขอรับ!”เรือโบราณแห่งโลกสี่ทิศมีกลิ่นอายของแดนปรโลกอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผิดปกติเป็นอย่างมาก!พวกเขาเปิดประตูอีกบ้านหนึ่งอีกครั้งและเข้าไปซ่อนตัวอยู่
