การต่อกรกับตาเฒ่าผู้นั้นมิใช่ว่าจะไม่มีหนทางเลย ทว่ายาฟ้าดินซวนหวง หากสามารถที่จะไม่กินมันได้ก็จะไม่กิน เรื่องของการที่ขั้นของพลังความสามารถต้องถดถอยลงนั้น มันช่างทำให้จิตใจเป็นทุกข์เสียจริง
สำหรับผู้ที่เป็นบุคคลระดับมหาจักรพรรดิแล้ว พลังความสามารถระดับราชาถือว่าอ่อนแอยิ่งนัก แต่เมื่อได้เห็นมู่เฉียนซีปลดปล่อยพลังวิญญาณเมื่อครู่นี้ออกมาแล้ว ผู้เฒ่าที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่กล้าที่จะประมาทในตัวนาง
ผู้พิทักษ์อาวุโสมองมู่เฉียนซีอย่างพินิจพิจารณา สาวน้อยผู้นี้มีที่มาที่ไปไม่แน่ชัด นางทำพันธสัญญากับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ถึงสองตัว สถานะตัวตนของนางไม่ธรรมดาเลย หากสามารถที่จะไม่ก่อเรื่องกับนางได้ก็จะดีมาก ผู้พิทักษ์อาวุโสกล่าวขึ้น “สาวน้อย เจ้านั้นไม่ได้เกรงกลัวฟ้าดิน ออกมาฝึกฝนอยู่ที่ข้างนอกเพียงลำพังเช่นนี้ อย่างไรเสียทำตัวนอบน้อมไว้หน่อยจะดีกว่า ผู้อาวุโสทั้งหลายนั้นไม่ได้คุยกันได้ง่าย ๆ อย่างเช่นข้าผู้นี้”
ผู้พิทักษ์อาวุโสกล่าวคําเหล่านี้เพื่อเป็นการหาทางออกให้แก่ตนเองทางหนึ่ง จากนั้นเขาตั้งใจจะพาตัวพี่หลงไป
โม่จิ่นยิ้ม สายตาก็ทอดมองไปทางมู่เฉียนซีก่อนจะกล่าวขึ้น “แม่นางมู่ บุญคุณแห่งการช่วยชีวิตข้านั้นมิอาจหาสิ่งใดตอบแทน หรือว่าจะ…”
สิ่งที่เขาจะกล่าวยังไม่ทันได้ออกจากปากมา มู่เฉียนซีก็เอ่ยตัดเข้าที่กลางประโยคเสียก่อน
“การต่อสู้ในวันนี้พี่หลงได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนพวกผู้นำคนอื่น ๆ ก็ตายกันไปหลาย
