นเป็นถึงสตรีงามอันดับหนึ่งแห่งเกาะวิญญาณมรณะ มีคนไม่น้อยเลยที่ยังนึกถึงแม่นางด้วยความเสน่ห์หา”
“เสี่ยวหง อู๋ตี้!” มู่เฉียนซีเรียกตัวเสี่ยวหงและอู๋ตี้ออกมา “อืม ความคิดของเจ้าไม่เลวเลย แต่ข้าคิดว่ามีเจ้าสองตัวนี้ก็เพียงพอแล้ว”
เสี่ยวหงแค่นเสียงเย็นชา “ข้าว่ามีเจ้าอยู่ยิ่งไม่ปลอดภัย เจ้าจะต้องแอบดูนายท่านเป็นแน่ ไสหัวไปซะ! ไสหัวไปได้ไกลเท่าไรก็ไปให้ไกลเท่านั้น” อู๋ตี้ “ข้าผู้เป็นท่านแมวหิวแล้ว เจ้ามนุษย์โม่จิ่น เจ้ายังไม่รีบล่าอะไรที่มีแก่นวิญญาณมาให้ข้าอีก ไปล่ามาซะ มิเช่นนั้นแล้วข้าไม่รังเกียจที่จะฝึกวิชาหมัดเป็นเพื่อนเจ้า”
‘เจ้าสองตัวนี้ไม่ต่างอะไรกับปีศาจร้ายเลยจริง ๆ!’โม่จิ่นนึกคิดอยู่ในใจ
“ก็ได้ ๆ ข้าไปแล้ว ไปประเดี๋ยวนี้เลย! แม่นางมู่เจ้าค่อย ๆ แช่ไปแล้วกัน ค่อย ๆ เพิ่มระดับไป” โม่จิ่นกล่าวอย่างยอมจำนน เขานั้นไม่กล้าที่จะอยู่ตรงนี้นานจึงวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
“เฝ้าให้ดี!” มู่เฉียนซีกล่าวกับเจ้าสัตว์ทั้งสองตัว
“ขอรับ!” อู๋ตี้และเสี่ยวหงรับคำ พวกมันทั้งสองป้องกันกันเอาไว้สองทาง แม้แต่ยุงตัวเดียวก็ไม่คิดที่จะปล่อยให้เล็ดลอดเข้าไปได้
แต่ต้องบอกเลยว่าเกาะวิญญาณมรณะแห่งนี้ไม่เสียทีที่เป็นคุก เพราะน้ำพุวิญญาณแห่งเดียวเช่นนี้ก็ยังมิได้รับการบำรุงซ่อมแซมให้ดีเลย เช่นนี้ใครจะสามารถบุกเข้ามาเมื่อไรก็ได้
ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังจะเปลื้องผ้าของตนเองนั้น ก็ได้มีมือที่เย็นยะเยือกเปี่ยมไปด้วยพล
