าจะใช้ให้น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้ แต่มู่เฉียนซีกลับใช้ยาพิษมากนับคณาจนแทบจะฝังคนให้ตายทั้งเป็นได้เลย
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีใช้ยาพิษโจมตีเช่นนี้ คนเหล่านั้นที่ต้องการเข้าโจมตีนางต่างก็ตกใจจนสีหน้าซีดเผือด!
สาวงามต่อให้รูปร่างหน้าตางดงาม แต่กลับเป็นคนมีพิษ หากคิดจะชีวิตอยู่แล้วล่ะก็ ทางที่ดีอย่าแตะต้องเลยจะดีกว่า
พวกเขาได้ป้องกันเอาไว้แล้ว เห็นได้ชัดว่าการโจมตีด้วยยาพิษนั้นอ่อนแอลงไม่น้อยเลย อู๋ตี้ได้กำจัดศัตรูจำนวนมากในคราเดียว จากนั้นฝ่ามือของมู่เฉียนซีก็ตกลงมา!
“ทักซะเทียนซวน!”
ตูม! กระบวนท่านี้ ทำให้ผู้ที่ถูกคุกคามจนสิ้นหวังอย่างโม่จิ่นรอดพ้นมาได้
โม่จิ่นยิ้มพลางกล่าว “หน้าตาข้างดงามปานนี้ คิดอยู่แล้วเชียวว่าเจ้าคงจะเสียดายหากข้าต้องตายไป!”
อู๋ตี้กำลังพัวพันกับคนอื่นอยู่ และผู้ที่เผชิญหน้ากับพี่หลงและสัตว์วิญญาณของเขานั้นมีเพียงแค่มู่เฉียนซีกับโม่จิ่นเท่านั้น
พี่หลงยิ้มพลางกล่าวว่า “แม่สาวน้อย เจ้าเป็นเพียงขั้นราชา ไม่มีสัตว์พันธสัญญาอยู่ด้วยยังคิดจะปกป้องโม่จิ่นอีก ช่างแปลกคนจริง ๆ! เพียงแค่นิ้วนิ้วเดียวของข้า ก็สามารถจัดการกับสาวน้อยอย่างเจ้าได้แล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าไม่ได้บอกเจ้าหนิ ว่าข้ามีสัตว์พันธสัญญาตัวเดียว!”
“เสี่ยวหง ออกมาเถอะ!”
แสงประกายแดงฉานเปล่งสว่างออกมา เสี่ยวหงกล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “ผู้ที่มีตาแต่หามีแววไม่กลุ่มไหนอีกล่ะที่มายั่วโมโหนายท่านข้า