่เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ดุร้าย
“ฉีกนางให้เป็นชิ้น ๆ! ฉีกนาง!”
“ฉีกเร็ว!…”
“ฉีก!”
“โฮก!”
ทันใดนั้น มู่เฉียนซีได้ยินเสียงคํารามดังมาจากด้านหน้า คิ้วของนางขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เข็มยานับไม่ถ้วนพุ่งออกไป และผงพิษในมือก็ได้ถูกหยิบออกมาอย่างไม่ตระหนี่ถี่เหนียวเลย ผลสุดท้าย…
— ปัง! ปัง! ปัง! —
สัตว์วิญญาณที่อยู่รอบ ๆ ทั้งหมดล้มลงไป ทั่วทั้งสนามแข่งขันสัตว์ มีไอพิษรมควันอยู่ทั่วท้องนภา คนที่อยู่ใกล้กับเวทีรู้สึกไม่ค่อยสบายนัก
ผู้ชมดูที่ตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ในตอนนี้ราวกับถูกเทน้ำแข็งใส่หลายอ่าง พวกเขาล้วนตกตะลึงไปทั้งหมด!
“หืม… สัตว์ตายหมดแล้ว!”
“เอ้า! แล้วการต่อสู้ระหว่างสาวสวยและสัตว์ที่ข้าตั้งตารออยู่ล่ะ ?!”
“น่าเสียดายจริงเชียว!”
เซียวอู่ยืนขึ้นก่อนจะกล่าวว่า “นางทำเช่นนี้ได้อย่างไร ? นางวางยาพิษ การแข่งขันนี้ถือว่าเป็นโมฆะ!”
โม่จิ่นรีบกล่าว “การแข่งขันสัตว์ทุก ๆ ปีก็สามารถชนะได้ด้วยทุกวิถีทาง นางวางยาพิษแล้วอย่างไร ?”
มู่เฉียนซีขึ้นมาจากสนามประลอง นางเหลือบมองเซียวอู่และกล่าวว่า “ถ้าเจ้าอยากจะไม่ให้ใช้ยาพิษสู้กับเจ้าตัวใหญ่เหล่านั้น ข้าสามารถส่งเจ้าลงไปและล้างพิษพวกมันได้ เจ้าอยากลองไหมเล่า ?”
เซียวอู่มองมู่เฉียนซีที่กําลังใกล้เข้ามา นางกลัวมู่เฉียนซีจะโยนนางทิ้งลงไปเสียจริง ๆ จึงตะโกน “อย่า! เจ้าอย่าเข้ามานะ”
โม่จิ่นเดินไปหามู่เฉียนซี เขามองพี่หลงพลางกล่าวว่า “พี่หลง พี่
