จ่ายราคาของมันมา”
“เจ้าหมายถึงค่าผ่านทางรึ ? เงินทองนั้นข้ามีไม่ขาด เจ้าบอกจำนวนมาเถอะ” มู่เฉียนซีเอ่ย
ชายร่างกำยำเหล่านั้นพากันแสยะยิ้ม เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วแม่สาวน้อยนางนี้ยังไม่รู้จักเจียมตัวอีก เงินนั้นก็มิใช่สิ่งที่จะสามารถทำได้ทุกอย่าง
“สาวน้อย ที่นี่คือเกาะวิญญาณมรณะ ค่าผ่านทางนั้นมิใช่ถูก ๆ จงเอาสิ่งของมีค่าทั้งหมดบนตัวเจ้าออกมารวมทั้งตัวของเจ้าเองด้วย จากนั้นก็ค่อยดูอารมณ์ของท่านผู้นำของเรา ถ้าหากว่าเขาอารมณ์ดี เจ้าก็สามารถออกไปได้อย่างราบรื่น”
“พวกเจ้าไม่อันธพาลเกินไปหรือ ?” มู่เฉียนซีถามกวน ๆ “เพราะที่แห่งนี้คือเกาะวิญญาณมรณะอย่างไรเล่า” พวกเขาตอบ
คำนี้แสดงถึงทุกสิ่ง ความโกลาหลวุ่นวาย การฆ่าฟัน การปล้นสะดม ทุกอย่างล้วนแต่เป็นเรื่องที่มีเหตุผลที่สามารถรับได้
“พูดเสียดูดีว่าที่นี่คือเกาะวิญญาณมรณะ พวกเจ้าล้วนแต่เป็นนักโทษผู้ที่ต้องสิ้นชีวิต แค่เพียงข้ามีพลังความสามรถที่เพียงพอ ก็สามารถฆ่าฟันฝ่าออกไปอย่างที่พวกเจ้าไม่สามารถที่จะหยุดยั้งได้เลย” สายตาของมู่เฉียนซีฉายแววเย็นฉา
“สาวน้อย เจ้าช่างไร้เดียงสานัก อย่าได้คิดว่าเจ้าจัดการกับพวกสวะนั้นได้แล้วจะสามารถออกไปจากเกาะวิญญาณมรณะแห่งนี้ได้อย่างปลอดภัย”
ทันใดนั้น อีกสิบเจ็ดคนที่เหลือวางเกี้ยวนั้นลงที่บนผิวน้ำทะเล มีพลังวิญญาณรองรับเกี้ยวนั้นเอาไว้ มันไม่จมลงไปสู่ก้นทะเล!— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
คนทั้งสิบเจ็ดคนนั้นล้วนแต่เป็นบุ
