พวกเขารู้สึกกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างมาก ทุกกระบวนท่าของมู่เฉียนซีล้วนแต่เป็นทักษะวิญญาณที่สามารถเอาชนะศัตรูคู่ต่อสู้ข้ามขั้นได้ อีกทั้งยังเป็นกระบวนท่าที่สูญเสียพลังวิญญาณไปไม่น้อย ทว่า ราชาแห่งภูตผู้วิปริตตรงหน้ากลับยิ่งมีแรงและกล้าหาญยิ่งขึ้น
“พลังจิตของคนผู้นี้แข็งแกร่งมาก!”
“ต่อให้พลังจิตแข็งแกร่งเพียงใด มันก็สิ้นเปลืองและต้องหมดอยู่ดี!”
พลังวิญญาณของมู่เฉียนซีตอนนี้แทบจะหมดแล้ว ทว่ายาวิญญาณกองพะเนินในมิตินั้น ใช้อย่างไรก็ไม่มีทางหมดแน่นอน
ยาฟื้นฟูพลังวิญญาณหลายขวดถูกมู่เฉียนซีกระดกกลืนลงไป จากนั้นพลังวิญญาณของนางก็ฟื้นฟูกลับมาและมีกำลังในการต่อสู้ได้ต่อ
ออกจากเซี่ยโจวเพื่อมาฝึกประสบการณ์ครั้งนี้ นางใช้เวลาหลายวันในการปรุงยาอยู่ในห้องปรุงยา ต่อให้นางต้องต่อสู้ทุกวันยาวิญญาณเหล่านี้ก็มีเพียงพอ
พวกเขากล่าวอย่างประหลาดใจว่า “นี่พวกเราถูกกักขังไว้ที่เกาะวิญญาณมรณะจนไม่รู้เรื่องราวของโลกใบนี้แล้วงั้นรึ ยาวิญญาณนั่นกินเช่นนี้ก็ได้รึ?”
“พี่ใหญ่! พวกข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีเวลาผ่านไปสิบกว่าปี โลกสี่ทิศอาจจะมีสมุนไพรวิญญาณมากเหมือนกับต้นไม้ต้นหญ้า นักปรุงยาก็อาจจะมีมากเหมือนกับจอมภูต ยาวิญญาณจึงได้มีค่าน้อยลงกระมัง!”
“ก็มีแค่เหตุผลนี้เหตุผลเดียวแล้วกระมัง!”
สิบกว่าปี โลกภายนอกมิได้เปลี่ยนแปลงไปมากมายนัก ยาวิญญาณยังคงเป็นสิ่งล้ำค่าอยู่เฉกเช่นเดิม เพียงแต่พวกเขาแค่ได้เจอกับมู่เฉียนซี ดังนั้
