แล้วกัน”
ทว่าทันใดนั้นจิ่วเยี่ยดึงมู่เฉียนซีไว้ ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกเหลือบมองน่าหลานอวี้พลางพูดเสียงเย็นชาว่า “ไม่ต้อง”
รอยยิ้มบนใบหน้าของน่าหลานอวี้ยังคงเหมือนเดิม “หึ ๆ ข้ารู้ว่าซีเอ๋อร์จะตอบตกลง” แต่ปรากฏว่าจิ่วเยี่ยกลับพามู่เฉียนซีจากไปโดยไม่พูดจา เหอะ! คิดจะไปส่งนาง ตามเขาให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน
จิ่วเยี่ยนั้นรวดเร็วอย่างมาก แม้แต่สัตว์วิญญาณที่เร็วที่สุดในหอการค้าอันดับหนึ่งก็ไล่ตามไม่ได้ น่าหลานอวี้จึงทําได้เพียงมองเงาดํามืดนั้นที่หายวับไปอย่างรวดเร็ว
ต้องยอมรับเลยว่าชายผู้นี้แข็งแกร่งอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกันก็นําอันตรายมาสู่ซีเอ๋อร์มากมาย น่าหลานอวี้เป็นห่วงมาก แต่ไม่ว่าเขาจะกังวลอย่างไร ตอนนี้เขาทําได้เพียงเฝ้าอยู่ในทวีปเซี่ยโจวและรอให้ซีกลับมาเมื่อทวีปเซี่ยโจว ตระกูลมู่ และหอหมอปีศาจเรียบร้อยดี
……
คลื่นทะเลตีกระทบชายฝั่งอย่างบ้าคลั่ง
จิ่วเยี่ยวางร่างมู่เฉียนซีลง และเรือเดินสมุทรก็ได้เตรียมไว้พร้อมแล้ว เขาอุ้มมู่เฉียนซีไปยืนอยู่ที่บนดาดฟ้าของเรือ สายตาก็มองไปยังทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด
“ข้ามาแล้ว” เขากล่าว
