กร่งขึ้น รอจนเมื่อพลังของเขาไม่สามารถสะกดมันเอาไว้ได้อยู่ เมื่อนั้นเขาก็จะกลายเป็นสัตว์ร้ายโดยสมบูรณ์ ด้วยพลังความสามารถของเขา ทั้งทวีปเซี่ยโจว หรือแม้กระทั่งทั้งโลกานี้ ก็คงจะไม่เหลือใครรอดแม้สักคน”
“โอ้! ไม่เพียงแต่ไม่เหลือคนรอดเท่านั้นนะ เกรงว่าแม้แต่สัตว์ก็ไม่เหลือรอด”
มู่เฉียนซีสูดลมหายใจอันเย็นวาบเข้าไปลึก ๆ นางรู้ว่าคำสาปของจิ่วเยี่ยน่ากลัว แต่นางนึกไม่ถึงเลยว่ามันจะน่ากลัวได้ถึงขั้นนี้
“เจ้าจงคิดให้ดี หากไม่จัดการกับเขาและรอจนถึงตอนที่เขาไม่สามารถสะกดคำสาปนี้เอาไว้ได้แล้ว ญาติของเจ้า มิตรสหายของเจ้า หรือแม้แต่ตัวของเจ้าเอง ก็ล้วนแต่จะกลายเป็นเหยื่ออยู่ใต้กระบี่ของเขาที่โชกชุ่มไปด้วยโลหิตแดงฉาน”
“การอดทนต่อความทรมานที่โหดร้ายและอนาคตอันแสนสิ้นหวัง เจ้าหมอนี่กลับสามารถยืนหยัดมาได้ก็นับว่าน่าอัศจรรย์ใจมากแล้ว”
มู่เฉียนซีโอบคอของจิ่วเยี่ยเอาไว้ นางไม่ได้กล่าวถกเถียงอะไรกับเจ้าหม้อเทพนิรันดร์ถึงหัวข้อนั้นอีกต่อไป แต่นางกลับให้ความร่วมมือกับจุมพิตนี้ของจิ่วเยี่ย
เมื่อรู้สึกถึงการตอบสนองของมู่เฉียนซี จุมพิตของจิ่วเยี่ยก็ได้เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นมา…
.
