มู่เฉียนซีถามขึ้น “ท่านอาเล็ก ท่านรู้หรือ ? แต่ว่าพวกเราไม่มีวิธีที่จะเก็บวิญญาณของเขาไว้ในร่างของเขาได้นะ”
มู่อวู่ซวงกล่าว “เผ่าพันธุ์ภูตมีวิชาลับวิชาหนึ่งที่ทําได้ ส่งมาให้ข้าเถอะ”
มู่เฉียนซีไม่ได้ถามอะไรมาก นางเชื่อมั่นในตัวท่านอาของนางอย่างมาก จากนั้นมู่อวู่ซวงก็เตรียมที่จะลงมือ
ทันใดนั้นเอง เงาร่างสีดําเงาหนึ่งปรากฏขึ้นมาขวางทางมู่อวู่ซวงไว้ ในตอนนี้กลิ่นอายอันบ้าคลั่งของจิ่วเยี่ยกดทับลงมาไม่น้อย
“ไม่ได้!” เขาพ่นคําสองคํานี้ออกมาอย่างเย็นชา
มู่อวู่ซวงกล่าวขึ้น “หากข้าไม่ทํา แล้วเจ้าทําได้รึ ?”
ลวดลายสีดําปรากฏขึ้นที่คอของจิ่วเยี่ย สีหน้าของเขาเริ่มหม่นคล้ำลงเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีเห็นเช่นนั้น นางก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีจึงกล่าวขึ้นว่า “ท่านอาเจ้าคะ การที่ท่านอาใช้วิชาลับนั่น มันจะส่งผลกระทบต่อท่านใช่หรือไม่ ?”
มู่อวู่ซวงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ซีเอ๋อร์อย่าได้คิดมากไปเลย เจ้าช่วยข้าล้างพิษแล้ว ตอนนี้ข้าร้ายกาจขึ้นมากทีเดียว”
อาถิงกล่าวในตอนนี้ว่า “หากยังชักช้าต่อไปเช่นนี้ วิญญาณของเขาที่กำลังแข็งแกร่ง เกรงว่าก็จะสูญสิ้นไปเสียก่อน”
มู่อวู่ซวงลงมืออย่างเฉียบขาด เขากรีดไปที่นิ้วของตัวเอง ซึ่งเวลานี้จิ่วเยี่ยก็ไม่ขัดขวางอีกต่อไป เขารู้ดีว่าถ้าไม่สามารถช่วยเชียนอ้าวเซี่ยไว้ได้ นั่นจะต้องกลายเป็นความเสียใจของซีตลอดไปอย่างแน่นอน
มู่อวู่ซวงวาดรูปออกมาแล้วกล่าวว่า “พวกเจ้าถอยไปให้หมด!”
พลังบางอย
