พลังนี้แผ่กระจายออกไป ทําให้กุ่ยมู่ที่พัวพันกับจิ่วเยี่ยในเวลานี้แผ่กลิ่นอายบ้าคลั่งทันที
“อ๊าก! พลังนี้ ต้นกําเนิดภูตสูงสุด พลังราชันภูต คาดไม่ถึงว่าข้าจะมาเจอเอาที่นี่”
เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตเขาก็ต้องการ พลังราชันภูตเขาก็ต้องการเช่นกัน เมื่อได้รับพลังราชันภูตแล้ว เขาจะสามารถกลายเป็นผู้ที่อยู่จุดสูงสุดในโลกแห่งภูตได้ หลังจากนั้นก็จะใช้ชีวิตเพื่อควบคุมโลกทั้งโลก
“ตาย!” ดาบสีดําสนิทราวกับน้ำหมึกกระหายเลือดถูกจิ่วเยี่ยชักออกมา
กุ่ยมู่เพิ่งรู้ว่าชายผู้นี้ที่ต่อสู้กับเขา ตั้งแต่ต้นจนจบยังไม่ได้หยิบอาวุธใดออกมาเลย จนตอนนี้เขาใช้อาวุธแล้ว
ดาบเล่มนี้สีดําบริสุทธิ์และคมอย่างไร้ที่เปรียบ เขาไม่เคยเห็นดาบเล่มนี้มาก่อน แต่ในลําดับดาบใด ๆ มันต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เขารู้เพราะอาวุธที่ไม่ใช่มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ไม่มีทางแผ่กลิ่นอายที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้
เงาดาบเป็นประกายวาววับ และในพริบตา ดาบเก้าสิบเก้าเล่มก็พุ่งออกมาตัดกุ่ยมู่ออกเป็นแท่งไม้สีดํา
— ตูม! —
เวลานี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยลมและเมฆ กุ่ยมู่หัวเราะเสียงเย็นก่อนจะกล่าวว่า “เด็กน้อย อย่าคิดว่าเจ้าจะชนะข้าได้นะ” สิ้นเสียงขู่ขวัญ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก่อตัวขึ้นในร่างของเขา ขณะนั้นเอง ต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาก็กางใบไม้สีดําออกมาและล้อมรอบมันไว้
“ข้าจะแสดงพลังที่ข้าบำเพ็ญมาเป็นเวลาแสนปีถึงได้พลังนี้มาให้เจ้าได้ยล เจ้าหนู มาดูกันว่าเจ้าจะสามารถทนได้หรือไ
