นอนมู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “จิ่วเยี่ย ไม่ว่าอย่างไรขอให้เจ้าหยุดพวกเขาไว้ให้ได้ อย่าให้พวกเขาเข้าใกล้ข้าได้ ตอนนี้ข้ากำลังจะปรุงยาแก้พิษให้ท่านอาเล็ก ข้ามิอาจรอได้แล้ว”ตอนนี้นั้นไม่ใช่เวลาที่ดีในการปรุงยาเลย และคนชุดดําทั้งหลายตรงหน้านี้ก็ไม่ใช่คนที่จะต่อกรด้วยได้ง่าย อีกด้านหนึ่งนั้นยังมีต้นไม้โบราณและตาเฒ่าประหลาดผู้หนึ่งที่กําลังสะสมพลังอยู่ ไม่รู้ว่าจะตอบโต้ได้เมื่อไหร่แต่สถานการณ์ตอนนี้คับขันอย่างมาก ร่างกายของท่านอาในตอนนี้ไม่สามารถรอเวลาได้อีกต่อไปแล้ว— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —มู่เฉียนซีใช้ยาหลายชนิดกับมู่อวู่ซวง แต่สําหรับพิษโบราณนั่นแล้ว มันเหมือนดั่งน้ำน้อยที่แพ้ไฟจิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย เขากล่าวว่า “อืม ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้า”— ตูม! —ไม่พูดพร่ำทำเพลงต่อให้เสียเวลา จิ่วเยี่ยลงมือต่อสู้กับชายชุดดําเหล่านั้นทันที และจะไม่ปล่อยให้พวกเขาเข้าใกล้มู่เฉียนซีได้มู่เฉียนซีมองมู่อวู่ซวงแล้วกล่าวว่า “ท่านอา ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านเป็นอะไร เดี๋ยวจะต้องดีขึ้นแน่นอนเลยเจ้าค่ะ”ใบหน้าของมู่อวู่ซวงซีดเผือด พิษโบราณนั่นไม่ใช่เรื่องตลกเขายิ้มอย่างอ่อนโยนและกล่าวว่า “อืม ข้าจะรอให้ซีเอ๋อร์รักษาข้าให้หาย”มีเวลาไม่มากแล้ว มู่เฉียนซีเตรียมหม้อวิญญาณนิรันดร์ออกมาและเริ่มปรุงยา สมุนไพรวิญญาณที่จําเป็นทั้งหมดพร้อมแล้ว ไฟก็พร้อมแล้วเช่นกันพลังจิตของนางโคจรอย่างบ้าคลั่ง มันเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่งในมิติวิ
