้าสู่ขั้นตอนการหลอมเม็ดยา
— ปัง! ปัง! ปัง! —
คนชุดดําเหล่านี้ สำหรับจิ่วเยี่ยแล้วนั้นไม่ใช่เรื่องยากลำบากแต่อย่างใด แต่ละคนถูกเขาสังหารอย่างง่ายดาย แต่ที่อันตรายที่สุดก็คือกุ่ยมู่ผู้ที่บำเพ็ญพลังอย่างต่อเนื่อง
— ตูม! —
กุ่ยมู่ยังไม่ทันได้พลังมาต่อกรกับจิ่วเยี่ย พื้นที่โดยรอบกลับปรากฏรอยร้าวขึ้นมา เงาร่างทั้งหลายร่างเดินออกมาจากรอยแยกนั้น พวกเขามองไปยังจิ่วเยี่ยด้วยแววตาเป็นประกายและกล่าวว่า “ท่านจิ่วเยี่ย นายท่านของพวกเราสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเจ้าในมิตินี้จึงมาตรวจสอบ แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะอยู่ที่นี่จริง ๆ”
“ฮ่า ๆ ๆ ในโลกใบนี้ พลังของเจ้าถูกควบคุมอยู่หลายต่อหลายครั้ง กอปรกับคําสาปนั้น ท่านจิ่วเยี่ยในตอนนี้คงทําได้เพียงปล่อยให้พวกเรากดขี่ข่มเหงเท่านั้น”
อีกคนหนึ่งก็หัวเราะพลางกล่าวสำทับ “ฮ่า ๆ ๆ ใช่แล้ว หากว่ากลุ่มผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้ารู้ว่าเจ้าตกอยู่ในที่นี้ เกรงว่าพวกเขาคงละอายใจจนอยากฆ่าตัวตายไปเลยทีเดียว!”
จิ่วเยี่ยมองพวกเขาด้วยแววตาเย็นชาก่อนจะกล่าวว่า “พวกเจ้ามารนหาที่ตาย ก็อย่าได้มัวกล่าววาจาไร้สาระมากความกับข้า!”
อาถิงหัวเราะ “ฮ่า ๆ ๆ ศัตรูเก่าของเจ้าสารเลวนี่มาหาเรื่องแล้ว ทางที่ดีควรตายไปซะ”
คนเหล่านี้แข็งแกร่งกว่าคนเหล่านั้นที่อยู่ข้างหน้า อาถิงเฝ้ามู่เฉียนซีอย่างระมัดระวัง เขาจะไม่ปล่อยให้ศัตรูเก่าของบุรุษชุดดำเลว ๆ นั่นเข้ามารบกวนการปรุงยาของนางเด็ดขาด หากการปร
