ใช้กำลังทั้งหมดที่มีถึงจะฝืนไล่ตามเขาไปได้ทัน
“อาถิง เจ้าเป็นอะไรไปกันแน่ ?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
ด้วยเพราะทั้งสองเป็นผู้ที่ทำพันธสัญญาต่อกัน นางจึงรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันสับสนของอาถิง ราวกับว่าเขากำลังสูญเสียการควบคุม
อาถิงหันกลับมา เส้นใยสีเขียวเทาปลิวว่อนไปตามสายลม ดวงตาสีเขียวอ่อนคู่นั้นฉายแววกังวลขณะกล่าวออกมาว่า “ข้ากับเจ้านั่นไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกันได้ ข้าจะฆ่าเขา!”
อาถิงกำหมัดแน่น บนมือของเขาปรากฏเส้นเอ็นที่ขยับตัว
มู่เฉียนซีรู้สึกตะลึงในใจ คนผู้นั้นคือจิ่วเยี่ยอย่างแน่นอน
“สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?”
“เขากล้าโกหกข้า!” มู่เฉียนซีรู้สึกเหมือนว่าอาถิงได้มาถึงจุดแตกหักแล้ว เขาไม่ยอมบอกอะไรนางทั้งนั้น …สรุปแล้วเขายังถือว่านางเป็นผู้ทำพันธสัญญากันอยู่หรือไม่
มู่เฉียนซีรีบวิ่งตามไป
— เพี๊ยะ! —
เสียงตบเสียงหนึ่งดังขึ้น มือบางตบเข้าไปที่หัวของอาถิงโดยตรง!
