ารถหนีรอดออกไปได้คนนึงก็นับว่าไม่เลวแล้ว แต่ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนรับหน้าไว้เองและคิดจะหนียากมาก นอกเสียจากว่า……
ทำลายตัวเอง!
สีหน้าของมู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนไปมาก “ตาเฒ่านั่นคิดจะทำลายตัวเอง พวกเราต้องอยู่ห่างกว่านี้!”
พลังอันน่าสะพรึงกลัวกำลังรวมตัวเข้าด้วยกัน จากนั้นเสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น ต้นไม้ในบริเวณรอบ ๆ ถล่มและพังทลายลงภายในชั่วพริบตา
พลังวิญญาณของมหาจักรพรรดิ ต่อให้พลังการป้องกันของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่แข็งแกร่งมากเพียงใด ก็เป็นต้องกระเด็นลอยออกไปด้วย
เสียงคำรามดังก้องกังวานออกมาจากป่า “ศิษย์พี่ ต้องฆ่านังเด็กนั่นให้ได้ เพื่อเป็นการล้างแค้นให้กับข้า!”
ร่างที่สะอาดสะอ้านบัดนี้กลับเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสดวิ่งผ่านป่าดงพงไพรในชั้นกลางอย่างรวดเร็ว และมู่เฉียนซีและชิวหลิงที่เพิ่งจะหายดีในตอนนี้ก็ไล่ตามเขาทันแล้ว
ตอนนี้ยอดฝีมือมหาจักรพรรดิแห่งหุบเขาหมอเทวดาได้รับบาดเจ็บสาหัส หากไม่รีบลงมือตอนนี้แล้วจะรอลงมือเมื่อไหร่ล่ะ ?
ขวั่บ!
ในขณะที่เขากำลังวิ่งหนีเอาตัวรอดอย่างสุดชีวิต ในตอนนี้เองมู่เฉียนซีกับชิวหลิงก็ได้ล้อมหน้าล้อมหลังเขาเอาไว้แล้ว
“เจ้า……” เขามองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความโกรธเกรี้ยว
“เจ้าทำร้ายพวกข้าอย่างน่าสังเวชไม่พออีกรึ ? ถึงได้คิดจะตามมาฆ่าเช่นนี้”
มุมปากของมู่เฉียนซีค่อย ๆ ยกยิ้มขึ้น นางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อืม! ข้าคิดอย่างที่เจ้าว่าอยู่พอดีเลย!”
ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียน
