“แล้วเจ้าอยากรู้อะไรล่ะ ?” เป็นเพราะว่ามู่เฉียนซีนั้นน่าสนใจมาก กลไกวิญญาณจึงเปิดทางให้นางสักหน่อย!
“ในหอฉงโหลวบนเมฆา มีตาเฒ่าที่พาเด็กมาคนหนึ่ง เด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน ?”
กลไกวิญญาณยิ้มพลางกล่าว “ข้าบอกได้แค่ว่า พวกเขายังอยู่ที่ชั้นกลาง! แต่จะอยู่ตรงไหนนั้น เจ้าต้องหาเอง!”
มู่เฉียนซีไม่อยากเสียเวลาพูดจาไร้สาระกับกลไกวิญญาณมากนัก ร่างของนางเคลื่อนไปในป่าแห่งนี้อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า พลังจิตแผ่ซ่านออกไปเพื่อที่จะตามหาตาเฒ่าบ้าผู้นั้นและหลินเอ๋อร์
กลไกวิญญาณหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก “เจ้า เจ้าช่างเยือกเย็นไร้หัวใจยิ่งนัก ใช้ประโยชน์จากข้าเสร็จก็ถีบไสไล่ส่ง ข้าเกลียดเจ้า!” ถึงแม้จะโกรธเคือง ทว่า กลไกวิญญาณก็ยังคงตามติดมู่เฉียนซีต่อ
พลังจิตอันแข็งแกร่งที่ได้ฝึกฝนมาจากมิติแห่งวิญญาณสัตว์ ตอนนี้ได้ใช้ประโยชน์แล้ว และขีดจำกัดในการรับรู้ของนางนั้นขายกว้างมากขึ้น แต่ป่าดงพงไพรในชั้นกลางนี้ กว้างใหญ่ไพศาลอย่างไร้ที่สิ้นสุด
“ระวังตัวด้วยล่ะ! ต่อไปจะเข้าเขตอันตรายแล้ว”
เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีไม่สนใจมัน กลไกวิญญาณก็กล่าวเตือนนาง!
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย “เจ้าก็เชื่อฟังดีเหมือนกันหนิ่!”
“เสี่ยวหง อู๋ตี้ หน้าที่จัดการกับสิ่งที่ขวางทาง มอบให้เป็นหน้าที่พวกเจ้าแล้ว”
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงกล่าว “นายท่านวางใจได้! หากใครกล้ามาขวางทางนายท่าน พวกข้าจะจัดการพวกมันให้สิ้น!”
ตูม ตูม ตูม!
และพวกมันก็ทำเช่นน
