ว้
นางถูกดึกเข้าสู่อ้อมกอดที่คุ้นเคยในทันทีพลางหมุนในกลางอากาศและตกลงสู่พื้น
มู่เฉียนซีพบว่าตนเองมาอยู่ในสถานที่รกร้างเสียยิ่งกว่าดาวอังคาร และรอบ ๆ ก็ดูเหมือนจะไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่เลย
“ฮ่า ๆ ๆ ยินดีกับพวกเจ้าด้วย โชคดีมากที่ตกไปอยู่บนดาวสัตว์วิญญาณ สำหรับที่นี่ ตราบใดที่พวกเจ้าเอาชนะวิญญาณสัตว์บนดาวสัตว์วิญญาณได้จนไม่เหลือแม้แต่ดวงวิญญาณเดียว ก็สามารถผ่านด่านนี้ไปได้” “วิญญาณสัตว์มันคืออะไรกัน ?”
“เสียใจด้วย ข้านั้นทําได้แค่ประกาศกฎเท่านั้น ไม่สามารถให้ข้อมูลมากกว่านี้ได้”
ทันทีที่เครื่องกลไกวิญญาณกล่าวจบ เสียงเย็นยะเยือกก็ดังออกมา “วิญญาณสัตว์คือวิญญาณที่เหลือหลังจากสัตว์วิญญาณตาย มันมีจํานวนมากและมันสลายหายไปในทันที อีกทั้งยังมีบางส่วนเข้าไปในรอยแตกของมิติและจะถูกเก็บไว้…”
มู่เฉียนซีเบิกตากว้าง นางกล่าวว่า “เจ้าหมายถึง… ตอนนี้พวกเราอยู่ในรอยแยกมิติรึ ?”
“หอฉงโหลวบนเมฆามีความสามารถในการเดินทางผ่านรอยแยกมิติ เป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นส่วนประกอบของมิติ”“อ๊า! ชายงามเอ๋ย เจ้ารู้จักข้าดีขนาดนี้เลยรึ ? หรือว่าเจ้าลักลอบชอบข้ามานานแล้ว” เสียงกรีดร้องที่คลั่งไคล้เสียงหนึ่งดังออกมาใบหน้าของมู่เฉียนซีหม่นลง เจดีย์เทพและเครื่องกลไกวิญญาณของหอฉงโหลวบนเมฆา ไม่มีสักเรื่องที่ปกติเลยจริง ๆ“แต่วิญญาณสัตว์อยู่ที่ไหนล่ะ ? แล้วจะเอาชนะพวกมันได้อย่างไร ?”จิ่วเยี่ยจับมือของมู่เฉียนซีไว้ กลิ่นอา
